Prevalence and Risk Factors of Intestinal Parasitic Infections in the Population of Phayuha Khiri District, Nakhon Sawan, Thailand During 2019-2020
Keywords:
Prevalence, Parasitic infections, DiagnosticAbstract
Intestinal parasitic infections are common public health problems in Thailand. They affect various internal organs in human body and can cause death. In this study, we determined the prevalence of intestinal parasitic infections among the students and people living in Phayuha Khiri district, Nakhon Sawan, Thailand between 2019 and 2020. Stool samples were collected from 583 subjects. The diagnosis of intestinal parasitic infections was performed by using 3 techniques including simple smear technique, formalin–ethyl acetate concentration technique (FECT) and locke egg serum (LES) medium culture. The results showed that the overall prevalence of intestinal parasitic infection was 28.8%. Protozoan infections (28.1%) were more common than helminth infection (0.7%). The intestinal parasites found in this population were Blastocystis hominis (17.15%), Entamoeba histolytica (2.57%), Giardia lamblia (0.51%), Opisthorchis viverrini (0.34%), Strongyloides stercoralis (0.17%) and Trichuris trichiura (0.17%), while the non-pathogenic protozoa were Endolimax nana (3.26%) and Entamoeba coli (4.63%). The higher prevalence was found in adults (38.6%) than in students (21.93%). The potential risk factors were drinking untreated water, walking in barefoot, and eating undercooked freshwater fish. In a comparative study, we found that LES culture technique was the most sensitive method (69.64%), especially for detecting protozoa, while the FECT was more sensitive (17.26%) than simple smear (13.10%) method. This study emphasized the persistent problems of intestinal parasitic infections in in Phayuha Khiri district, Nakhon Sawan Province. In addition to the health education in students, the prevention and control program among adults is also necessary to be implemented.
References
World Health Organization. Prevention and control of intestinal parasitic infections: report of a WHO Expert Committee. Geneva: World Health Organization; 1987.
World Health Organization. WHO report on the global tobacco epidemic, 2017: monitoring tobacco use and prevention policies. Geneva: World Health Organization; 2017.
Nuchprayoon S, Siriyasatien P, Kraivichian K, Porksakorn C, Nuchprayoon I. Prevalence of parasitic infections among Thai patients at the King Chulalongkorn Memorial Hospital, Bangkok, Thailand. J Med Assoc Thai 2002; 85(Suppl 1): S415-23.
Wongsaroj T, Nithikathkul C, Rojkitikul W, Nakai W, Royal L, Rammasut P. National survey of helminthiasis in Thailand. Asian Biomedicine 2014; 8(6): 779-83.
Chonsawat P, Wongphan B. Prevalence of parasitic infections in patients at Hospital for Tropical Diseases, Mahidol University. J Med Tech Assoc Thai 2017; 45(2): 6073-84.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข. รายงานการตายรายจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2554-2556. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2560.
สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 3 จังหวัดนครสวรรค์ กรมควบคุมโรค. รายงานประจำปี 2561. นครสวรรค์: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
Nuchprayoon S, Sanprasert V, Kaewzaithim S, Saksirisampant W. Screening for intestinal parasitic infections among Myanmar migrant workers in Thai food industry: a high-risk transmission. J Immigr Minor Health 2009; 11(2): 115-21.
Assavapongpaiboon B, Bunkasem U, Sanprasert V, Nuchprayoon S. A crosssectional study on intestinal parasitic infections in children in suburban public primary schools, Saraburi, the central region of Thailand. Am J Trop Med Hyg 2018; 98(3): 763-7.
อดุลย์ศักดิ์ วิจิตร. คู่มือการตรวจวินิจฉัยโรคหนอนพยาธิเพื่อหาไข่พยาธิและตัวอ่อนในอุจจาระคนภายใต้กล้องจุลทรรศน์ โดยวิธีคาโต้ ธิค สเมียร์หรือคาโต้ แคทธ์. เชียงใหม่: สำนักงานป้องกันควบคุม โรคที่ 1 เชียงใหม่ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
พิสัย กรัยวิเชียร, บรรณาธิการ. ปาราสิตวิทยาทางการแพทย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2534.
ประยงค์ ระดมยศ, อัญชลี ตั้งตรงจิตร, ศรีวิชา ครุฑสูตร, พลรัตน์ วิไลรัตน์, สุภลัคน์ โพธิ์พฤกษ์. Atlas of medical parasitology: with 469 colour illustrations. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล; 2553.
ชูมณี ละม่อม, รัชฎา เกียรติเฟื่องฟู. เทคนิคพื้นฐานทางปรสิตวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล; 2548.
Hailu T, Abera B. Performance evaluation of direct saline stool microscopy, Formol ether concentration and Kato Katz diagnostic methods for intestinal parasitosis in the absence of gold standard methods. Trop Doct 2015; 45(3): 178-82.
Sanprasert V, Charuchaibovorn S, Bunkasem U, Srirungruang S, Nuchprayoon S. Comparison between direct smear, formalin-ethyl acetate concentration, and Mini Parasep® Solvent-Free Concentrator for screening of intestinal parasitic infections among school-age children. Chula Med J 2016; 60(3): 255-69.
Saksirisampant W, Nuchprayoon S, Wiwanitkit V, Yenthakam S, Ampavasiri A. Intestinal parasitic infestations among children in an orphanage in Pathum Thani province. J Med Assoc Thai 2003; 82(Suppl 2): S263-70.
Sangwalee W, Rattanapitoon N, Thanchomnang T. Intestinal parasitic infections and risk factors among Myanmar migrant workers in northeast Thailand. Asian Pac J Trop Med 2021; 14(1): 17-26.
Taepongsorat L, Nithikathkul C, Homchampa P, Changsap B, Wannapinyosheep S, Reungsang P, et al. Prevalence of parasitic infection in Sum Sung sub-district, Khon Kaen Province, Thailand. SNRU J Sci Tech 2016; 8(2): 211-5.
Suntaravitun P, Dokmaikaw A. Prevalence of intestinal parasites and associated risk factors for infection among rural communities of Chachoengsao Province, Thailand. Korean J Parasitol 2018; 56(1): 33-9.
พิสิษฐ์ สุนทราวิฑูร, งามนิตย์ ราชกิจ, จักรกฤษณ์ วังราษฎร์, สุนทรี สุรัตน์, ชัยพงศ์ เครือจักร, สมศักดิ์ มณีรัตน์, และคณะ. ความชุกของการติดเชื้อปรสิตลำไส้ในกลุ่มอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน เทศบาลตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย. ว สาธารณสุขศาสตร์ 2556; 43(2): 113-25.
สุภาภรณ์ วรรณภิญโญชีพ, บังอร ฉางทรัพย์, ชูศักดิ์ นิธิเกตุกุล. ความชุกของพยาธิลำไส้ในพนักงานของโรงงานอุตสาหกรรมในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ. ว มฉก.วิชาการ 2560; 20(40): 13-28.
เกษตร ปะทิ. ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคหนอนพยาธิของประชาชนอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน พ.ศ. 2559. ว สุขภาพภาคประชาชน 2560: 12(4); 36-42.
วิวัฒน์ สังฆะบุตร, อรอุษา ปราสาททอง, กิตติศักดิ์ ประครองใจ. ความชุกของการติดหนอนพยาธิและพฤติกรรมสุขภาพของนักเรียนในโรงเรียนภายใต้โครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารตามพระราชดำริฯ จังหวัดบุรีรัมย์ และสุรินทร์ พ.ศ. 2562. ว ควบคุมโรค 2564; 47(2): 246-56.
สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค. แนวทางการปฏิบัติงานโครงการควบคุมโรคหนอนพยาธิในโครงการตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สำหรับบุคลากรสาธารณสุข. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
Rosenbaum M. Learned resourcefulness: on coping skills self control and adaptive behavior. New York: springer; 1990.
Becker MH. The health belief model and sick role behavior. Health Education Monographs. 1974; 2(4): 409-19.
Kitphati R, Seangkeao K, Muangyim K, Nak-ai W. Participatory development in community health for the Pgazkoenyau ethnic: a case study in an ethnic community in Thailand. Open Public Health J 2022; 15: 1-10.
McHardy IH, Wu M, Shimizu-Cohen R, Couturier MR, Humphries RM. Detection of intestinal protozoa in the clinical laboratory. J Clin Microbiol 2014; 52(3): 712-20.
Parameshwarappa KD, Chandrakanth C, Sunil B. The prevalence of intestinal parasitic infestations and the evaluation of different concentration techniques of the stool examination. JCDR 2012; 6(7): 1188-91.
Saksirisampant W, Nuchprayoon S, Pradniwat P, Lamchuan D. Boeck and Drbohlav Locke egg serum medium for detection of Blastocystis hominis. Chula Med J 2010; 54(6): 527-36.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 BULLETIN OF THE DEPARTMENT OF MEDICAL SCIENCES
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
