Knowledge Analyze of Fever on Takkasila Scripture: The Manual of the Epidemic
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The Taksila Scripture is a manual that describes the occurrence of the epidemic that showed symptoms of toxic fever, jungle fever, and exanthematous fever. This research aimed to study the principles of diagnosis, the comparison of diseases with modern medicine, and the principle of herbal remedies in the Taksila Scripture and to study the pharmacological effects of the herbs in the pharmacopeia. The research was conducted by reviewing documents, searching, collecting, and analyzing data. The results of the study showed that the principles of diagnosis of the Taksila Scripture were based on the symptoms and rashes that occur on the patient’s body. The results revealed 11 disease categories of symptoms that can be compared with 22 disease categories in the modern medicine database. There were 7 kinds of formularies listed in the Scripture based on the three major principles: 1) healing and expelling toxic, 2) treating fever, and 3) the use of “Yakropkai Taksila” (i.e. drug that prevents illness) to prevent the recurrence of the fever. There were 34 herbs in the pharmacopeia that consisted of 32 plants and 2 substances. Most of the flavors of herbal medicines were bitter. The “Yaharak” (i.e. five roots formularies) was studied to investigate the pharmacological effects, and the results showed that the formularies had fever-relieving, anti-inflammatory, and antiviral effects. The herbs in the pharmacopeia had fever-relieving and anti-inflammatory effects consistent with the pharmacological effects of the formularies.The suggestion was on the use of the formularies to relieve respiratory diseases including COVID-19. However, clinical experiments in science laboratories for the benefit of further treatment.
Article Details
References
Walter EJ, et al. (2016). The pathophysiological basis and consequences of fever. Critical Care. 20, 1-10.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์ : ภูมิปัญญาทางการแพทย์ และมรดกทางวรรณกรรมของชาติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กรมศิลปากร. (2542). ตำราเวชศาสตร์ฉบับหลวง รัชกาลที่ 5 เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
Manmana S, et al. (2020). Coronavirus Disease-19 (COVID-19). Journal of Bamrasnaradura Infectious Diseases Institute. 14(2), 124-133.
นิทเทสสุขกิจ, ขุน. (2516) .อายุรเวทศึกษา. กรุงเทพฯ: พร้อมจักรการพิมพ์.
กองการประกอบโรคศิลปะ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. มปป. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไปสาขาเวชกรรมไทย เล่ม 1. นนทบุรี.
สำนักยาและวัตถุเสพติด กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. ตำรามาตรฐานยาสมุนไพรไทย (Thai Herbal Pharmacopoeia, THP). สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2565, จาก https://bdn.go.th/thp/ebook/qQIcZatkpR9gC3q0GT5gMJq0qT5co3uw.
ชยันต์ พิเชียรสุนทร และคณะ. (2560). คำอธิบายตำราพระโอสถพระนารายณ์ ฉบับเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษามหาราชา. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
วุฒิ วุฒิธรรมเวช. (2540). สารานุกรมสมุนไพร รวมหลักเภสัชกรรมไทย. กรุงเทพฯ: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
กองการประกอบโรคศิลปะ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. มปป. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไปสาขาเภสัชกรรม. นนทบุรี.
มูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิม อายุรเวทวิทยาลัย (ชีวกโกมารภัจจ์). (2538). ตำราการแพทย์ไทยเดิม (แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์) ฉบับพัฒนา ตอนที่ 2. กรุงเทพฯ: สีไทย.
สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. (2551). ตำราการตรวจรักษาโรคทั่วไป 2: 350 โรคกับการดูแลรักษาและการป้องกัน. พิมพ์ครั้งที่ 4 ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ. (2537). ประมวลทฤษฎีการแพทย์แผนไทย เล่ม 1 พระคัมภีร์สมุฏฐานวินิจฉัย. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สุ่น สุนทรเวช. (2471). แพทย์ตำบล เล่ม 3 เรื่องไข้ต่าง ๆ. มปพ.
World Health Organization. Coronavirus. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2565 จาก https://www.WHO-2019-nCoV-Surveillance_Case_Definition-2020.2-eng%20.pdf
Czubak J, et al. (2021). Comparison of the clinical differences between COVID-19, SARS, influenza, and the common cold: A systematic literature review. Advances in Clinical and Experimental Medicine. 30(1), 109-114.
Tan SW, et al. (2021). Skin manifestations of COVID-19: A worldwide review. JAAD International. 2, 119-133.
Maneenoon K, et al. (2015). Ethnomedicinal plants used by traditional healers in Phatthalung Province, Peninsular Thailand. Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine. 11(1), 1-20.
Ankli A, et al. (1999). Yucatec Maya medicinal plants versus nonmedicinal plants: indigenous characterization and selection. Human Ecology. 27(4), 557-580.
Casagrande DG. (2000). Human taste and cognition in Tzeltal Maya medicinal plant use. Journal of Ecological Anthropology. 4(1), 57-69.
National Drug Information. National List of Essential Medicine. สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม 2565 จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2563/E/254/T_0003.PDF.
Jongchanapong A, et al. (2010). Antipyretic and antinociceptive effects of Ben-cha-lo-ka-wi-chian remedy. Journal of Health Research. 24(1), 15-22.
วิยดา กวานเหียน และกิ่งกาญจน์ บรรลือพืช. (2561). ความเป็นพิษต่อเซลล์ ฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระของตำรับยาห้ารากที่สกัดด้วยน้ำ. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. 37, 27-38.
Bunluepuech K, and Tewtrakul S. (2009). Anti - HIV-1 integrase activity of Thai Medicinal Plants. Songklanakarin Journal of Science and Technology. 31(3), 289-292.
Yan X-H, et al. (2011). Chemical constituents from fruits of Harrisonia perforate. Phytochemistry. 72(6), 508-513.
Juckmeta T, et al. (2014). Inhibitory Effect on α-Hexosaminidase Release from RBL-2H3 Cells of Extracts and Some Pure Constituents of Benchalokawichian, a Thai Herbal Remedy,Used for Allergic Disorders. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine. http://dx.doi.org/10.1155/2014/828760
Li ZJ, et al. (2015). Inhibitory effect of cucurbitacin B on imiquimod-induced skin inflammation. Biochemical and biophysical research communications. 459(4), 673-678.
Hai-Yue L, et al. (2019). Phytochemistry, Pharmacological Activities, Toxicity and Clinical Application of Momordica cochinchinensis. Current Pharmaceutical Design. 25(6), 715-728.
Navarro DF, et al. (2002). Phytochemical analysis and analgesic properties of Curcuma zedoaria grown in Brazil. Phytomedicine. 9(5), 427-432.
Soni, VK, et al. (2020). Curcumin, a traditional spice component, can hold the promise against COVID-19?.European Journal of Pharmacology. 886, 1-10.
Khaerunnisa S, et al. (2020). Potential Inhibitor of COVID-19 Main Protease (Mpro) From Several Medicinal Plant Compounds by Molecular Docking Study. Preprints, (doi:10.20944/preprints)
Kumar A, et al. (2016). A comprehensive review of ethnobotany, phytochemistry and pharmacology. Journal of Analytical & Pharmaceutical research. 2(4), 1-5.
Wongwad E, et al. (2019). Assessment of the bioactive components, antioxidant, antiglycation and anti- inflammatory properties of Aquilaria crassna Pierre ex Lecomte leaves. Industrial Crops and Products. 138(5), 1-11.
Adam AZ, et al. (2017). Pharmacological properties of agarwood tea derived from Aquilaria (Thymelaeaceae) leaves: An emerging contemporary herbal drink. Journal of Herbal Medicine. 10, 37-44.
Srisopon S, et al. (2015). Botanical Identification of Chan-Khao and Chan-Thana by Thin-Layer Chromatography. Thai Pharmaceutical and Health Science Journal. 10(1), 19-24.
Denyer CV, et al. (1994). Isolation of antirhinoviral sesquiterpenes from ginger (Zingiber officinale). Journal of natural products. 57(5), 658-662.
Wube AA, et al. (2005). Sesquiterpenes from Warburgia ugandensis and their antimycobacterial activity. Phytochemistry. 66(19), 2309-2315.
Rita D, et al. (2015). Sesquiterpenes from essential oils and anti-inflammatory activity. Natural product communications. 10(10), 1767-1774.
Vasudevan S, et al. (2019).Antipyretic activity of aqueous extract of heart wood of Pterocarpus santalinus L. in yeast induced pyrexia. Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry. 8(3), 244-246.
Purnima BC, et al. (2010). Antiinflammatory, analgesic and antipyretic activities of Mimusops elengi linn. Indian Journal of Pharmaceutical Sciences. 72(4), 480-485.
Ettebong E, et al. (2019). Antiplasmodial activity of methanol leaf extract of Citrus aurantifolia (Christm) Swingle. Journal of Herbmed Pharmacology. 8(4), 274-280.
Kansuda Inthajark. (2020). Erythema Multiforme: A Case Report. Chiang Mai Dental Journal. 41(1),99-107.
Levy BM. (1976). Animal model of human disease: chronic destructive periodontitis (periodontal disease, pyorrhea alveolaris, pyorrhea). The American Journal of Pathology. 83(3), 637–640.
Sinprasertrat N, et al. (2021). Levels of Porphyromonas gingivalis in Subgingival Plaque, Saliva and Serum Anti-Pg Antibody Titers after a Single-Visit Full-Mouth Ultrasonic Root Planing in Patients with Periodontitis and Cardiovascular Diseases. Srinakharinwirot University Dental Journal.14(1), 25-38.
Bolognia JL. (2018). Dermatology. 4th Edition, Philadelphia: Elsevier.
National Center for Biotechnology Information. Potassium Nitrate. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2565. จาก https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Potassium-Nitrate.
Chotchoungchatchai S, et al. (2012). Medicinal plants used with Thai Traditional Medicine in modern healthcare services: A case study in Kabchoeng Hospital, Surin Province, Thailand. Journal of Ethnopharmacology. 141(1), 193–205.
Nuaeissara S, et al. (2011). Antimicrobial Activity of the Extracts from Benchalokawichian Remedy and Its Components. The Journal of the Medical Association of Thailand. 94(7), 172-177.
Panthong A, et al. (2003). Anti-inflammatory and antipyretic properties of Clerodendrum petasites S. Moore. Journal of Ethnopharmacology. 85(1), 151–156.
Bhadoriya SS, et al. (2012). Anti-Inflammatory and antinociceptive activities of a hydroethanolic extract of Tamarindus indica leaves. Scientia Pharmaceutica. 80, 685–700.
Sreelekha TT, et al. (1993). Immunomodulatory effects of a polysaccharide from Tamarindus indica. Anti-cancer drugs. 4(2), 209-212.
Laupattarakasem P, et al. (2003). An evaluation of the activity related to inflammation of four plants used in Thailand to treat arthritis. Journal of Ethnopharmacology. 85, 207-215.
Hossain MS, et al. (2016). CNS depressant, antidiarrheal and antipyretic activities of ethanolic leaf extract of Phyllanthus acidus L. on Swiss albino mice. Journal of Pharmaceutical Research International. 10(5), 1-9.
Goverdhan P and Diwakar B. (2009). Anti-nociceptive and anti-inflammatory effects of the leaf extract of Vitex trifolia Linn. In experimental animals. Ethnobotanical Leaflets. 13, 65-72.
Derouiche S, et al. (2019). Phytochemistry analysis and modulatory activity of Portulacae oleracea and Aquilaria malaccensis extracts against High-fructose and high-fat diet induced immune cells alteration and heart lipid peroxidation in Rats. International Research Journal of Biological Sciences. 8(4), 6-11.
Pimrat N, et al. (2021). Effect of steaming process on chemical content and biological activity of Curcuma zedoaria extract. Asian Medical Journal and Alternative Medicine. 21(1), 45-54.
