Effect of Centotheca lappacea (L.) Desv Preparation Processes to Total Phenolic Compound and Antioxidant Activities
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Ya Repair (Centotheca lappacea (L.) Desv) has been used following Thai traditional medicine principles in order to help restore and nourish skin and body. Despite there being no studies on the effect of repair grass preparation before use to total phenolic compound and antioxidant activities (DPPH and ABTS assay). The objective of this research was to process the repair grass by four different methods, namely aeration, drying, flame grilling, and roasting, then determining total phenolic contents and antioxidant activities. The results showed that repair grass had total phenolic compounds of 22.07±8.10, 28.50±2.86, 92.12±5.33, and 121.39±2.57 µg gallic acid equivalent (GAE)/g dry weight. The antioxidant activities were reported by the half maximal inhibitory concentration (IC50). TheIC50 of DPPH method were 170±0.02, 100±0.01, 80±0.01, and 60±0.01 mg/ml, and the ABTS method were 0.38±0.07, 0.24±0.02, 0.11±0.01, and 0.12±0.00 mg/ml from aeration, drying, flame grilling, and roasting method, respectively. The result showed that Ya repair with the roasting method had the highest phenolic compound and high antioxidant activities. Therefore, roasted repair grass could be a suitable method for future health supplement product development.
Article Details
References
สำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน). หญ้ารีแพร์.สืบค้นเมื่อ 20 ธ.ค. 2566, จาก: https://www.wisdomking.or.th/th/tree-knowledge/หญ้ารีแพร์.
สุภาพร ปิติพร. (2554). บันทึกของแผ่นดิน 1 หญ้า ยา สมุนไพร ใกล้ตัว.พิมพ์ครั้งที่ 3ปราจีนบุรี: ปรมัตถ์การพิมพ์.
บุญดิศย์ วงศ์ศักดิ์. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อสารสำคัญและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดใบขลู่. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี.
พิชชานันท์ เธียรทองอินทร์ และ จันทร์เพ็ญ ธรรมพร. (2563). ภูมิปัญญาการรักษาโรคเบาหวานของหมอพื้นบ้านในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.22(1), 1-18.
Wongwiwat W., et al. (2020). Herbs used of Thai traditional healers for menopause treatment in Nakhon SiThammarat province. Ramkhamhaeng Research Journal of Sciences and Technology. 23(2), 11-20.
นเรศร์ บุญเลิศ. (2561). นวัตกรรมการใช้ประโยชน์ของสมุนไพรกับการสร้างความเข้มแข็งชุมชน. รายงานการวิจัยมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงราย.
สุภาพร ปิติพร. (2557). บันทึกของแผ่นดิน 7 สมุนไพรดูแลแม่หญิง. กรุงเทพฯ: ปรมัตถ์การพิมพ์.
ธวัชชัย กมลธรรม และคณะ. (2560). องค์ประกอบทางเคมีจากส่วนเหนือดินของหญ้ายุ่ม (Centotheca lappacea (L.) Desv.). วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 15(1), 14-29.
Nisa R.U., et al. (2024). Plant phenolics with promising therapeutic applications against skin disorders: a mechanistic review. Journal of agriculture and food research. 16(2024), 101090.
Luo J., et al. (2021). Primary Dietary anti-aging polyphenols and potential mechanisms. Antioxidant (Basel). 10(2), 283.
Kamoltham T., et al. (2018). In vitro Anti-aging Activities of Centotheca lappacea (L) desv. (Ya Repair) Extract. Chiang Mai Journal of Science. 45(2), 846-857.
Tinlapat J., et al. (2020). The radioprotective potential of Centotheca lappacea (L) desv. extract in human endothelial cell. Journal of Associated Medical Sciences. 53(3), 55-61.
กองการประกอบโรคศิลปะ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2541). ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไปสาขาเภสัชกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. ชา. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2566, จาก https://tcps.tisi.go.th/pub/tcps0120_58(ชา).pdf.
สุภาวดี สําราญ. (2561). การศึกษากระบวนการผลิตชาใบสะทอน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.19, 316-325.
อดิศักดิ์ จูมวงษ์ และ วิทวัส เกตุดี. (2563). ผลของระยะเวลาในการชงชากับคุณภาพทางกายภาพ เคมี กิจกรรมต้านอนุมูลอิสระและคุณภาพทางประสาทสัมผัสของชาเจียวกู่หลาน. วารสารเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี. 1(1), 26-36.
Sriset Y., et al. (2021). In vitro antioxidant potential of Mallotus repandus (Willd.) Muell. Arg stem extract and its active constituent bergenin. Songklanakarin Journal of Science and Technology. 43(1), 24-30.
วรินท์ โอนอ่อน และคณะ. (2565). ผลของวิธีการสกัดต่อปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของตำรับจันทน์ทั้งห้า. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 24(3), 88-96.
Royal Botanic Gardens Kew. Centotheca Desv. Retrieved 16May2024, fromhttps://powo. science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:331164-2.
สมยศ เดชภิรัตนมงคล. (2561). ผลของการพรางแสงที่มีผลต่อการเจริญเติบโต และผลผลิตของหญ้ารีแพร์ (Centotheca lappacea (L.) Desv.). แก่นเกษตร. 46(1), 501-507.
ณิชพัณณ์ มุกรัศมีพัฒน์ และ ณิชา ศิริสุนทรลักษณ์. การศึกษาและพัฒนาสารสกัดจากหญ้าฮี๋ยุ่มสำหรับใช้ทำเครื่องสำอาง. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2566, จาก https://pharmacy.mahidol.ac.th/ newspdf/specialproject/2558-17.pdf.
Galanakis C.M., et al. (2013). A knowledge base for the recovery natural phenols with different solvents. International Journal of Food Properties.16, 382-396.
Minale G., et al. (2021). Phytochemical constituents of Centotheca lappacea (L.) Desv. determined with online DPPH assay coupled to LC-ESI-QTOF-MS and headspace GC-MS. Songklanakarin Journal of Science and Technology. 43(3), 719-728.
มาดีนา น้อยทับทิม และคณะ. (2566). ผลของอุณหภูมิต่อฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในชาใบหม่อนและการผลิตชาใบหม่อนผง. วารสารผลิตกรรมการเกษตร. 5(2), 1-9.
นิตยา คอนสาร และคณะ. (2561). ผลของการอบแห้งต่อปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในชาสมุนไพร. แก่นเกษตร. 46(1), 1395-1400.
Kittibunchakul S., et al. (2023). The effects of different roasting methods on the phenolic contents, antioxidant potential, and in vitro inhibitory activities of sachainchi seeds. Foods. 12(22), 4178.
