Quality of life for Elderly with Thai Traditional Medicine Activities Case study: Nakhon Si Thammarat Province

Main Article Content

Lalita Boonsil
Nattawan Worapisuttiwong
Prasit Boonthai
Sasithorn Tandhavadhana

Abstract

Quasi-experimental research, collected quantitative and qualitative data on a single group of 100 elderly volunteers which passed 7 inclusion criteria and 3 exclusion criteria. Assessed before and after participated health promotion with Thai traditional medical activities. Research aims to compare knowledge level of the elderly before and after training. Compare level of quality of life of the elderly before and after health promotion. Study the relationship between motivation, needs for beneficial, knowledge gained from workshop training and quality of life.


Prior to study, the result shows that the quality of life of the sampling group was in the middle level. However, after the study, their quality of life became good. The score increased with statistical significance (p<0.05). The motivation for workshop participation (r=0.430) and need for application in life (r=0.502) showed moderate positive relationship with better life quality with statistical significance (p<0.05). Nevertheless, there was no relationship between knowledge gained from the workshop and better quality of life (r=0.066, p>0.05).


            However, the participants can share the knowledge gained from the training, and they can expand the network with the ratio of 1 to 30 of volunteer and published person. The participants joined together to produce 2 brands of herbal massage oils and began selling in the local market. This study apparently demonstrated the elders’ capabilities. They can further develop herbal products for sale and health promotion, and they can apply knowledge from the study to suit other elderly communities

Article Details

How to Cite
1.
Boonsil L, Worapisuttiwong N, Boonthai P, Tandhavadhana S. Quality of life for Elderly with Thai Traditional Medicine Activities Case study: Nakhon Si Thammarat Province. วทจ [internet]. 2024 Dec. 30 [cited 2026 Feb. 22];10(2):69-84. available from: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ttm/article/view/270879
Section
Articles

References

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2559). รายงานสถานการณ์ ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). ข้ออมูลผู้สูงอายุ. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565 จาก https://www.dop.go.th.

อุไรรัชต์ บุญแท้ และคณะ. (2560). สภาวะสุขภาพและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ภายใต้การดูแลของเครือข่ายชุมชนร่วมกับครอบครัวเสมือน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 35(3), 175-185.

โสภิชา เรืองผึ้ง. (2561). ความต้องการในโครงการสมาร์ทซิตี้ด้านการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลเมืองแสนสุข จังหวัดชลบุรี สารนิพนธ์ปริญญาตรี ภาควิชาสังคมวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

นิธิภัทร ชิตานนท์. (2563). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี สาขาวิชาการบริหารงานยุติธรรมและสังคม คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

วิภานันท์ ม่วงสกุล. (2558). การพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ตามลำพังด้วยแนวคิดพฤฒพลัง. วารสารวิจัยสังคม. 38(2), 93-112.

กิตติทัช เขียวฉอ้อน และธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). การทำงานเป็นทีมสู่การเพิ่มประสิทธิผลในการทำงาน. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 11(1), 355-370.

สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2557). ชุมชนนักปฏิบัติ ( Community of Practices CoPs ) ค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2565. จาก https://www.nstda.or.th/.

ภักศจีภรณ์ ขันทอง. (2567) การฟื้นฟูผู้สูงอายุสำหรับสำหรับแพทย์แผนไทย. กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดารชา เทพสุริยานนท์ และภักศจีภรณ์ ขันทอง. (2017). คุณภาพชีวิตของการออกกำลังกายด้วยท่าฤๅษีดัดตนในผู้สูงอายุบ้านทรายมูล จังหวัดยโสธร. วารสารหมอยาไทยวิจัย. 3(2), 1-5.

พรรณภัทร อินทฤทธิ์. (2560). การดูแลสุขภาพผู้สูงอายุด้วยศาสตร์การแพทย์แผนไทย. วารสารหมอยาไทยวิจัย. 3(2), 35-42.

สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์. (2563). จ.นครศรีธรรมราช ติด 1 ใน 3 จังหวัด ที่ได้รับการคัดเลือกเป็นพื้นที่ต้นแบบดีเด่นแห่งชาติ ด้านการแพทย์แผนไทย แพทย์พื้นบ้านและแพทย์ทางเลือก ปี 2563 ค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2565. จาก https://nakhonsithammarat.prd.go.th.

จิรัชยา เคล้าดี และคณะ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารราชพฤกษ์. 15(1), 27-32.

ภิรมย์ กมลรัตนกุล และคณะ. (2542). หลักการทำวิจัยให้สำเร็จ. กรุงเทพฯ : เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นอ พับลิเคชัน จำกัด.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.(2558). แบบประเมินความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวัน. ดัชนีบาร์เธลเอดีแอล ค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2565 จาก https://ayo.moph.go.th

กรมสุขภาพจิต.(2559) แบบประเมินคุณภาพชีวิต (WHOQOL – BREF –THAI-1997) ค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2565 จาก https://dmh.go.th.

รัฐพล ประดับเวทย์. (2560). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีตามแนวคิดอนุกรมวิธานของบลูม. Veridian E-Journal. 10(3), 1051-1065.

สมถวิล วิจิตรวรรณา. (2563). สถิติความสัมพันธ์: เลือกใช้อย่างไร วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(2), 1-15.

ยุพิน ทรัพย์แก้ว. (2559). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุของศูนย์ความเป็นเลิศด้านการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช. วารสารการพยาบาลและการศึกษา. 26(9), 25-39.

วีรวัฒน์ เข้มแข็ง และคณะ. (2561). การพัฒนาภาพแบบการจัดการความรู้ของกลุ่มผู้สูงอายุเพื่อเสริมสร้างทุนทางปัญญาในการจัดการศึกษาตลอดชีวิต. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 33(3), 60-70.

พิมพ์วดี โตยิ่ง. (2563). การวิเคราะห์คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ กรณีศึกษา ตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี. สารนิพนธ์ทวิปริญญาโททางรัฐประศาสนศาสตร์และบริหารธุรกิจ คณะรัฐศาสตร์และคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคาแหง.