Analysis of Thai Traditional Medicine Knowledge for Insomnia Treatment: A Qualitative Study of Thai Traditional Medical Textbooks
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Insomnia has a detrimental impact on an individual's physical health, mental well-being, social relationships, career, and economic status, affecting various aspects of their existence. In terms of physical health, insomniacs frequently experience a variety of discomforts, including fatigue, confusion, and lack of vitality. The objective of this study was to compile and investigate information regarding the use of herbs in Thai medicine formulations for the treatment of insomnia, as well as to examine the structure of herbal formulations. 27 formulations containing 120 distinct herbs were compiled through the examination of traditional medical texts, Thai medical scriptures, and a variety of literature. The Apiaceae family comprises the majority of herbs, with seven species. The herb with the highest frequency of use in the treatment of insomnia was Garden cress (Lepidium sativum L.) (4.87%). Fruit was the most frequently employed plant portion (21 species), and bitterness was the most prevalent taste characteristic (29 species). The formulations for insomnia treatment contained up to seven categories of mineral substances, with camphor (Cinnamomum camphora (L.) J. Presl.) being the most frequently employed. The results of this study can be used to develop insomnia treatment formulations, particularly in the selection of botanicals with a high frequency of use or those with common taste characteristics.
Article Details
References
สุดารัตน์ ชัยอาจ และพวงพยอม ปัญญา (2548). ภาวะนอนไม่หลับและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสภาการพยาบาล. 20(2), 1-20.
กรรณิกา นาทัน และคณะ. (2566). การรวบรวมและวิเคราะห์ตํารับยาที่มีสรรพคุณช่วยการนอนหลับในตําราการแพทย์แผนไทย.วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย. 5(4), 1075-1090.
Schwartz, S., et al. (1999). Insomnia and heart disease: a review of epidemiologic studies. Journal of Psychosomatic Research. 47(4), 313-333.
Ford, D.E., and Kamerow, D.B. (1989). Epidemiologic study of sleep disturbances and psychiatric disorders: An opportunity for prevention?. The Journal of the American Medical Association. 262(11), 1479-1484.
Leger, D., et al. (2002). Medical and socio-professional impact of insomnia. Sleep. 25(6), 625-629.
เมธารัตน์ ยาวะ และคณะ. (2552). การจัดการภาวะนอนไม่หลับในผู้สูงอายุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วารสารพยาบาลรามาธิบดี. 15(2), 269-283.
อัญชลี ชุ่มบัวทอง และคณะ. (2558). คุณภาพการนอนหลับ ปัจจัยทีเกี่ยวข้องกับการนอนหลับ และความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้สูงอาย. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 24(5), 833-843.
กรมการแพทย์กระทรวงสาธารณสุข. (2551). แนวเวชปฏิบัติการดูแลรักษาผู้สูงอายุที่มีความผิดปกติเกี่ยวกับการนอนหลับ. นนทบุรี: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กรมศิลปากร. (2555). ตําราเวชศาสตร์ฉบับหลวง รัชกาลที่ 5 เล่ม 1-3. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
นภาพร ณ อุโมงค์ และคณะ. (2564). การรวบรวมและวิเคราะห์ตำรับยาที่มีสรรพคุณช่วยการนอนหลับ ในตำราการแพทย์แผนไทย. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(4), 1075-1090.
มูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิมฯ และโรงเรียนอายุรเวทธำรง สถานการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิ ริราชพยาบาล.(2550). ตำราการแพทย์ไทยเดิม (แพทยศาสตร์สงเคราะห์ ฉบับอนุรักษ์) เล่ม ๑ ฉบับชำระ พ.ศ. ๒๕๕๐. กรุงเทพฯ: ศุภวนิชการพิมพ์.
วรรณพร สุริยะคุปต์ และคณะ. (2565). การศึกษาพัฒนาการของรูปแบบโรงพยาบาลสาธิตการแพทย์แผนไทย วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 5(1), 63-78.
สุภาภรณ์ ปิติพร. (2563). บันทึกของแผ่นดิน 12 กัญชาและผองเพื่อนสมุนไพรเพื่อระบบประสาทและจิตใจ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี.
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายการตํารับยาแผนไทยแห่งชาติ ฉบับ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: กองคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและแพทย์พื้นบ้านไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์: ภูมิปัญญาทางการแพทย์และมรดกทางวรรณกรรมของชาติ. กรุงเทพฯ: สถาบันภาษาไทย สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
จางวางตรี พระยาแพทย์พงศา (สุ่น สุนทรเวช). (2465). ตำราสรรพคุณยาของกรมหลวงวงศาธิราชสนิท. ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่. (2564). คู่มือรสยา 9 รสและตำรับยาไทย. เชียงใหม่: กลุ่มงานการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก.
ณัชชา เต็งเติมวงศ์. (2564). ประสิทธิผลและความปลอดภัยของตำรับยาสุขไสยาศน์ในผู้ป่วยนอนไม่หลับเรื้อรัง: การศึกษาย้อนหลังเบื้องต้นในโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 19(2), 331-334.
Kim, D.H., et al. (2010). Sinapic acid attenuates kainic acid-induced hippocampal neuronal damage in mice. Neuropharmacology. 59(1-2), 20-30.
Yoon, B.H., et al. (2007). Anxiolytic-like effects of sinapic acid in mice. Life Sciences. 81(3), 234-240.
พระยาพิศณุประสาทเวช. (2451). เวชศึกษา แพทย์ศาสตร์สังเขป เล่ม 1, 2, 3. กรุงเทพฯ: (สำนักพิมพ์ไม่ปรากฏ).
เสาวลักษณ์ กิติยามาตย์. (2558). ผลของยาไทยตำรับยาหอมเทพจิตรต่อคุณภาพการนอนในผู้ที่มีภาวะนอนไม่หลับ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
Linck, V.M., et al. (2010). Effects of inhaled linalool in anxiety, social interaction and aggressive behavior in mice. Phytomedicine. 17(8-9), 679-683.
Emamghoreishi, M., et al. (2005). Coriandrum sativum: evaluation of its anxiolytic effect in the elevated plus-maze. Journal of Ethnopharmacology. 96(3), 365-370.
Xiao, S., et al. (2022). A study on the mechanism of the sedative-hypnotic effect of Cinnamomum camphora chvar. Borneol essential oil based on network pharmacology. Journal of Oleo Science. 71(7), 1063-1073.
Um, M.Y., et al. (2019). Rice bran extract supplement improves sleep efficiency and sleep onset in adults with sleep disturbance: a randomized, double-blind, placebo-controlled, polysomnographic study. Scientific Reports. 9(1).
เกศรา นภัสชญา, และคณะ. (2564). ประสิทธิผลและความปลอดภัยของตํารับกลีบบัวแดงในผู้ที่มีอาการนอนไม่หลับ. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 19(1), 34-48.
ปราโมทย์ ภูวิบุญสุข และคณะ. (2543). การศึกษาฤทธิ์ทำให้ง่วงหลับในคนของยาสมุนไพรแปรรูปสกัดจากใบขี้เหล็ก. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 45(3), 251-259.
อัจฉรา โคกา. (2561). สารพฤกษเคมีจาก Piper nigrum และฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. 1(2), 28-39.
นุตติยา วีระวัธนชัย และระวิวรรณ แก้วอมตวงศ์. (2559). การคัดกรองฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรสจากพืชวงศ์พริกไทย. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 18(3), 25-25.
