ประสิทธิผลการเผายาสมุนไพรในผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการศึกษากึ่งทดลอง (Quasi-experiment) แบบวัดผลก่อนและหลังการทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการเผายาสมุนไพรรักษาอาการปวดและอาการฝืดของข้อเข่า รวมถึงความสามารถในการใช้งานข้อเข่าของผู้สูงอายุที่เป็นโรคข้อเข่าเสื่อม กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุ 20 คน ที่ผ่านการคัดกรองด้วยแบบประเมิน Oxford Knee Score คะแนนรวมที่ได้ 0 ถึง 29 แสดงว่าเป็นโรคข้อเข่าเสื่อมระดับปานกลางถึงระดับรุนแรง ใช้การรักษาด้วยการเผายาสมุนไพรเป็นเวลา 3 ครั้ง สัปดาห์ละ 1 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไปและแบบประเมินข้อเข่าเสื่อม. Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritic Index (WOMAC score) ฉบับภาษาไทย สมุนไพรที่ใช้คือ เหง้าไพล ขมิ้น ขิง ข่า กระชาย และตะไคร้ รวมกันในสัดส่วน 100 กรัมต่อข้อเข่า 1 ข้าง พร้อมน้ำมันไพลและเกลือ เก็บข้อมูลระหว่างเดือนตุลาคม 2564 ถึงกันยายน 2565 ใช้สถิติร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้การทดสอบ Paired sample T-test เพื่อเปรียบเทียบคะแนนแบบประเมินข้อเข่าเสื่อมก่อนและหลังการรักษา ผลการทดลองพบว่า การเผายาสมุนไพรช่วยลดระดับความรุนแรงของข้อเข่าเสื่อม เช่น ความปวดของข้อเข่ามีค่าคะแนนแบบประเมินข้อเข่าเสื่อมลดลงจากค่าเฉลี่ย 5.76 ± 0.99 เป็น 3.07 ± 0.93 (p < 0.01)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2561). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ : เดือนตุลาจำกัด.
แจ่มจันทร์ เทศสิงห์ และคณะ. (2563). ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อภาวะข้อเข่าเสื่อมของผู้สูงอายุในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์. 10 (1), 80-90.
ศุภกิจ สุวรรณไตรย์ และคณะ. (2561). การเปรียบเทียบการวินิจฉัยโรคข้อเข่าเสื่อมทางแพทย์แผนตะวันตกกับโรคลมจับโปงแห้งเข่าทางแพทย์แผนไทย. เวชบันทึกศิริราช. 11 (2), 88-95.
กระทรวงสาธารณสุข. (2562). รายงานสถานการณโรคและภัยสุขภาพจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อมปี 2561. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564, จาก http://envocc.ddc.moph.go.th /uploads/situation2 /2561/2561_01_envocc_situation.pdf.
Chen D, et al. (2017). Osteoarthritis: toward a comprehensive understanding of pathological mechanism. Bone Res. 16044, 1-13.
รุ่งนภา จันทรา และคณะ. (2564). ผลของการใช้สมุนไพรพอกเข่าลดอาการปวดในผู้สูงอายุที่มีภาวะข้อเข่าเสื่อมโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศรีวิชัยอำเภอพุนพินจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. 13 (1), 165-173.
วิไล คุปต์นิรัติศัยกุล. (2547). การศึกษาประสิทธิภาพของความร้อนลึกในการรักษาผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสุขภาพ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Penninx BW, et al. (2001). Physical exercise and the prevention disability in activities of daily living in older persons with osteoarthritis. Arch Internal Medicine. 161 (19), 2309-2316.
Haq SA & Davatchi F. (2011). Osteoarthritis of the knees in the COPCORD world. International J of Rheumatic Diseases. 14 (1), 122-129.
ราชวิทยาลัยแพทย์ออร์โธปิดิกส์แห่งประเทศไทย. (2554). แนวทางเวชปฏิบัติการรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม (Guideline for the Treatment of Osteoarthritis of Knee). สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564, จาก https://www.slideshare.net/slideshow/cpg-osteoarthritis-of-knee-2554/57910317#55
Jirarattanaphochai P, et al. (2009). The reliability and validity of the WOMAC osteoarthritis index in Thai patients with knee osteoarthritis. Journal of the Medical Association of Thailand. 92(10), 1413-1421.
สุณัฏฐา หนองห้าง และอรุณญา คล่องแคล่ว. (2560). ประสิทธิผลของการนวดแบบราชสำนักร่วมกับการทำเวชปฏิบัติเผายาในการรักษากลุ่มอาการปวดกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างของผู้มารับบริการคลินิกการแพทย์แผนไทย โรงพยาบาลเขาวง. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2565, จากhttp://203.157.186.16/kmblog/page_research _detail.php?ResID=533.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุทัยธานี. (ม.ป.ป.). ประสิทธิผลการรักษาผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อมด้วยศาสตร์หัตถการ "เผาเครื่องยาร้อน". สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564, จาก https://www.sawangarom-hospital.go.th.
ธีรยุทธ เกษมาลี และสินีนาฏ ชาวตระการ. (2561). ประสิทธิผลของการเผายาสมุนไพรเปรียบเทียบกับการทํากายภาพบําบัดในการรักษาข้อเข่าเสื่อมแบบปฐมภูมิ. จุฬาลงกรณ์เวชสาร. 62 (6), 975-985.
กระทรวงสาธารณสุข. (2558). บัญชีรหัสกลุ่มโรค อาการ และหัตถการด้านการแพทย์แผนไทย. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564, จาก http://uthaihealth.moph.go.th/uthaihealth /uploadfile/114.pdf.
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (2553). ฐานข้อมูลสมุนไพร. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564, จาก http://www.phargarden.com.
