Nursing Role in Patients with Multi Drug Resistant : Integrative Review
Keywords:
drug-resistant patients, nursing role, integrative review, synthesisAbstract
Drug-resistant infections are common problems among hospitalized patients which affects the treatment to require more medication. Patients need to stay in the hospital longer and may spread the infection to other patients and staff. Importantly, it may cause the patient's death. However, the situation of drug-resistant infections is constantly changing. The role of nurses must always keep pace with changes. The objective of this integrated literature review was to assess and synthesize literature on the role of nurses in the management of drug-resistant bacteria. Databases included PubMed, Google Scholar, ThaiJo, and CINAHLS databases published between 2010 and 2021. The selected papers were systematic review research, experimental research, quasi-experimental research, descriptive research, research on the study of factors related to the care of patients with drug-resistant bacteria, academic articles that update information about caring for drug-resistant patients and the role of nurses in caring for drug-resistant patients and strategies/strategies for dealing with drug-resistant bacteria, in a total of 15 papers were selected. The synthesis results can summarize the role of nurses in the main issues as follows: 1) surveillance for drug-resistant bacteria; 2) information, communication, and knowledge to personnel and relatives; 3) prevention and control of transmission; 4) admission and referral of patients infected with drug-resistant bacteria; and 5) promotion of ongoing and sustainable practice. As a result of this study, it is suggested that the 4Es Model change management model, along with the use of a variety of strategies, should be implemented in wards with the spreading of the special control groups of drug-resistant infections and should be further studied into research about the results of drug resistance management in the department.
References
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2559). รายงานประจําปี 2559 สํานักโรคติดต่อทั่วไป. Retrieved from http://www.boe.moph.go.th/boedb/surdata/
กุลดา พฤติวรรธน์, รัชนีย์ วงค์แสน, สุทธิพันธ์ ถนอมพันธ์, และสมรรถเนตร ตะริโย. (2560). การเพิ่มประสิทธิผลการดูแลผู้ป่วยเพื่อลดการติดเชื้อดื้อยา แผนกอายุรกรรมและศัลยกรรม โรงพยาบาลนครพิงค์. วารสารกองการพยาบาล, 44(4), 10-33.
คณะกรรมการประสานและบูรณาการงานด้านการดื้อยาต้านจุลชีพ ศูนย์ข้อมูลข่าวสารด้านเวชภัณฑ์ กระทรวงสาธารณสุข. (2560). แผนยุทธศาสตร์การจัดการการดื้อยาต้านจุลชีพประเทศไทย พ.ศ. 2560–2564. สืบค้นจาก http://dmsic.moph.go.th/index/detail/6849
ชลธิศ บุญร่วม, อะเคื้อ อุณหเลขกะ, และวันชัย เลิศวัฒนวิลาศ. (2563). ปัจจัยทำนายการปฏิบัติการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาของพยาบาลในโรงพยาบาลศูนย์. พยาบาลสาร, 47(2), 133-142.
ฐิติมา มานะพัฒนเสถียร, จิตราภรณ์ จิตรีเชื้อ, และนงเยาว์ เกษตร์ภิบาล. (2561). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ในการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาหลายขนานสำหรับพยาบาลวิชาชีพ. พยาบาลสาร, 45(1), 146-158.
ทัศนีย์ สีหาบุญนาค. (2560). การพัฒนาวิธีปฏิบัติในการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาล. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 1(2), 17-21.
นาตยา ปริกัมศีล, ศุภา เพ็งเลา, และสมใจ สายสม. (2561). ผลของการใช้โปรแกรมการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาควบคุมพิเศษต่อความรู้ และการปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาควบคุมพิเศษของบุคลากรสุขภาพ ผู้ป่วยหนักในโรงพยาบาลโพธาราม. วารสารหัวหินสุขใจไกลกังวล, 3(2), 49-57.
นันทิพัฒน์ พัฒนโชติ, พรนภา ศุกรเวทย์ศิริ, และชินโชติ ศรีใส. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อดื้อยาหลายขนานของเชื้อ Acinetobacter baumannii ในผู้ป่วยในโรงพยาบาลร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(1), 87-96.
ณัฐวิภา บุญเกิดรัมย์, วิลาวัณย์ พิเชียรเสถียร, และพิมพาภรณ์ กลั่นกลิ่น. (2563). การพัฒนาแผนการดูแลทางคลินิกสำหรับการป้องกันและควบคุมการแพร่กระจาย ของเชื้อดื้อยาหลายกลุ่มในโรงพยาบาล. พยาบาลสาร, 47(1), 129-137.
บัวจันทร์ ธงเชื้อ, ปัทมา คำฟู, และสุทธิพันธ์ ถนอมพันธ์. (2560). ผลของโปรแกรมการล้างมือต่อความรู้ และการปฏิบัติด้านการป้องกันและควบคุม การติดเชื้อดื้อยาของบุคลากรทางการพยาบาล ผู้ป่วยและญาติในแผนกศัลยกรรม ศัลยกรรมกระดูกและข้อ โรงพยาบาลนครพิงค์. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย สาขาภาคเหนือ, 23(2), 12-25.
ประจวบ ทองเจริญ, วันชัย มุ้งตุ้ย, และอะเคื้อ อุณหเลขกะ. (2558). ผลของการใช้กลวิธีหลากหลายต่อการปฏิบัติของบุคลากรสุขภาพในการป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาหลายขนาน. พยาบาลสาร, 42(1), 61-73.
ปิยะฉัตร วิเศษศิริ, อะเคื้อ อุณหเลขกะ, และนงเยาว์ เกษตร์ภิบาล. (2558). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาของบุคลากรพยาบาล แผนกอายุรกรรมในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ. พยาบาลสาร, 42(3), 119-133.
มุขพล ปุนภพ, พรทิพย์ มาลาธรรม, และกำธร มาลาธรรม. (2561). การปฏิบัติของบุคลากรตามแนวทางการแยกผู้ป่วยแบบสัมผัสในผู้ป่วยที่มีเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะหลายขนานในโรงพยาบาลตติยภูมิ. Ramathibodi Medical Journal, 41(4), 56-64.
มุจรินทร์ แจ่มแสงทอง, วันชัย เลิศวัฒนวิลาศ, และอะเคื้อ อุณหเลขกะ. (2562). การดำเนินการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อแบคทีเรียดื้อยาหลายขนานของโรงพยาบาลศูนย์. พยาบาลสาร, 46(2), 83-94.
วิไลลักษณ์ วงศ์จุลชาติ. (2560). การใช้กลวิธีหลากหลายเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติตามแนวทางป้องกันและควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา ในโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต. วารสารวิชาการแพทย์ เขต 11, 31(3), 441-456.
วิษณุ ธรรมลิขิตกุล. (2558). คู่มือการควบคุมและป้องกันแบคทีเรียดื้อยาต้านจุลชีพในโรงพยาบาล. สืบค้นจาก https://kb.hsri.or.th/dspace/handle/11228/4276?show=full
สมฤดี ชัชเวช, รุ่งฤดี เวชนิชสนอง, กุสุมา บุญรักษ์, ไพจิตร มามาตย์, ไพรัช พิมล, และสุพรรษา บุญศรี. (2560). ผลของการนำ ใช้แนวปฏิบัติการป้องกันและควบคุมการแพร่กระจายเชื้อแบคทีเรียดื้อยา ในหอผู้ป่วยหนักอายุรกรรม โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ. วารสารวิชาการแพทย์ เขต 11, 31(4), 697-708.
สุเพียร โภคทิพย์. (2561). การทบทวนวรรณกรรมแบบบูรณาการ. [เอกสารประกอบการสอน]. โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์.
สุพรรณี กัณหดิลก, ตรีชฎา ปุ่นสำเริง, และชุติมา มาลัย. (2560). กลยุทธ์การสอนด้วยหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการพยาบาล. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35(4).
อะเคื้อ อุณหเลขกะ, สุชาดา เหลืองอาภาพงศ์, และจิตตาภรณ์ จิตรีเชื้อ. (2557). การป้องกันการติดเชื้อดื้อยาในหออภิบาลผู้ป่วย Prevention of Multidrug Resistant Organism Infections in Intensive Care Units. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อัจฉริยา ยศบุญเรือง, ชนิกานต์ จิตศรัทธา, และลลิตพรรณ ทาระเวท. (2560). อุบัติการณ์การดื้อยาของเชื้อแบคทีเรียจากอุปกรณ์การแพทย์ในห้องผู้ป่วยหนักของโรงพยาบาล. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 47(2), 222-234.
Cooper, H. (1998). Synthesizing research: A guide for literature reviews (3rd ed). Sage Publications. Retrieved from https://books.google.co.th/books
Kasatpibal, N., Chittawatanarat, K., Nunngam, N., Kampeerapanya, D., Duangsoy, N., Rachakom, C., Soison, U., & Apisarnthanarak, A. (2021). Impact of multimodal strategies to reduce multidrug-resistant organisms in surgical intensive care units: Knowledge, practices and transmission: A quasi-experimental study. Nursing open, 8(4), 1937–1946. https://doi.org/10.1002/nop2.864
The Joanna Briggs Institute (JBI). (2014). New JBI Levels of Evidence. Retrieved from https://joannabriggs.org/sites/default/files/2019-05/JBI-Levels-of-evidence_2014_0.pdf
Tomczyk, S., Zanichelli, V., Grayson, M. L., Twyman, A., Abbas, M., Pires, D., & Harbarth, S. (2019). Control of carbapenem-resistant Enterobacteriaceae, Acinetobacter baumannii, and Pseudomonas aeruginosa in healthcare facilities: a systematic review and reanalysis of quasi-experimental studies. Clinical Infectious Diseases, 68(5), 873-884. https://doi.org/10.1093/cid/ciy752
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Journal of Health and Nursing Education
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The published articles are copyrighted by Journal of Health and Nursing Education.
The statements that appear in each article in this academic journal are the personal opinions of each author and are not related to the editorial team of the Journal of Health and Nursing Education or Boromarajonani College of Nursing, Nakhon Ratchasima.
Responsibility for all elements of each article belongs to the individual author. If there is any mistake each author is solely responsible for his or her own article.
