The Correlations between Nursing Practice Environment, Servant Leadership of Head Nurses, and the Work-life Balance of Registered Nurses Working in Medical Wards of Tertiary Hospitals in Southern Thailand
Keywords:
nursing practice environment, servant leadership of head nurses, nursing practice environment, servant leadership of head nurses, work-life balanceAbstract
This research aimed to study the level of work-life balance and the relationships between nursing practice environment, servant leadership of head nurses, and work-life balance among professional nurses in medical wards in tertiary hospitals in Southern Thailand. The sample was comprised of 226 registered nurses working in medical wards. The data collection tools consisted of 1) a demographic questionnaire, 2) a work-life balance questionnaire, 3) a nursing practice environment questionnaire, and 4) a servant leadership of the head nurses questionnaire. The content validity Index of the latter three questionnaires were .95, .96 and .92 respectively and the reliability of these three questionnaires were .93, .91 and .98, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product-moment coefficients, and Spearman correlation coefficients. The results showed that the level of professional nurses' work-life balance was at a moderate level (M = 3.33, SD = 0.42). The relationship between nursing practice environment and work-life balance was significantly positive at a moderate level (rp(226) = .50, p < .01) and the relationship between servant leadership of head nurses and work-life balance was significantly positive at the moderate level (rs(226) = .43, p < .01)
References
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2561). เปิด 5 แนวทางลดความแออัดโรงพยาบาลของปลัด สธ.คนใหม่. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2565, จาก https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=28269.
กองการพยาบาล สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงสาธารณะสุข. (2561). บทบาทหน้าที่ของพยาบาลวิชาชีพ. บริษัท สำนักพิมพ์สื่อตะวัน จำกัด.
กิตติกุล แสงนิล, พิทักษ์ ศิริวงศ์, ณัฐฐาพร อะวิลัย และพัชรศักดิ์ จันทะชารี. (2562). การสร้างความหมายทางสังคมและบริหารความสมดุลในชีวิตและการทำงานจากประสบการณ์ของนักศึกษาปริญญาเอก คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร: การศึกษาเพื่อสร้างทฤษฎีฐานราก. วารสารเกษมบัณฑิต, 20(1), 144-130.
จันทิมา ฤกษ์เลื่อนฤทธิ์, และรักชนก คชไกร. (2562). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลที่คัดสรร สภาพแวดล้อมการปฏิบัติงานกับความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพในประเทศไทย. ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุขศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. ศรีนครินทร์เวชสาร, 34(3), 287-292.
ชนินันท์ พฤกษ์ประมูล, นัฏฐิกา เจริญตะคุ, และสิวะโชติ ศรีสุทธิยากร. (2563). ประสิทธิภาพของสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน สเปียร์แมน และเคนดอลล์ เมื่อข้อมูลแจกแจงแบบไม่ปกติ. คณะครุศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย : วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15(2), 1-16.
ฐานิดา ทิพวาที, สุทธีพร มูลศาสตร์, และวันเพ็ญ แก้วปาน. (2560). ปัจจัยทำนายสมดุลชีวิตการทำงานของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ กรณีศึกษาในโรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช. วารสารพยาบาลทหารบก, 18(พิเศษ), 198-206.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2555). การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย: คุณสมบัติการวัดเชิงจิตวิทยา. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปิยะนันท์ ทองแดง, อรอนงค์ วิชัยคำ, และอภิรดี นันท์ศุภวัฒน์. (2563). สิ่งแวดล้อมการปฏิบัติการพยาบาลของพยาบาลโรงพยาบาลฝาง จังหวัดเชียงใหม่. ม.ป.ท.
ปราโมทย์ ถ่างกระโทก, วินัย ไตรนาทถวัลย์, เอกกมล ไชยโม, และภราดร ยิ่งยวด. (2564). อิทธิพลของสมดุลชีวิตกับการทำงานและความพึงพอใจในงานต่อคุณภาพชีวิตของพยาบาลวิชาชีพไทย. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 30(2), 344-352.
พรรณชนก เดชสิงห์. (2560). การศึกษาคุณภาพชีวิตและสมดุลการทำงานในพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรียม นมรักษ์. (2564). สมดุลชีวิตและการทำงานในพยาบาลวิชาชีพ. วารสารไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 11(3), 176-186.
วรีรัตน์ เฉลิมทอง. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำใฝ่บริการของหัวหน้าหอผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพกับแรงจูงใจของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). สรุปผลการสำรวจ ภาวะการทำงานของประชากร. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2566, จาก https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/9u
อมรรัตน์ แก้วทวี, และอารีย์วรรณ อ่วมตานี. (2557). บทความวิจัยความสัมพันธ์ระหว่างสมดุลชีวิตกับการทำงาน บรรยากาศความปลอดภัยในการทำงาน กับความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลเอกชนภาคใต้. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(3), 313-320.
Aiken, L. H., Cimiotti, J. P., Sloane, D. M., Smith, H. L., Flynn, L., & Neff, D. F. (2011). Effects of nurse staffing and nurse education on patient deaths in hospitals with different nurse work environments. Medical care, 49(12), 1047–1053.
Greenleaf, R. K. (1977). Servant leadership: A journey into the nature of legitimate power and reatness. Paulist Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D.W. (1970). Determining sample sizes for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30, 607-610.
Lake, E. T. (2002). Development of the Practice Environment Scale of the Nursing Work Index. Research in Nursing & Health, 25(3), 176-188.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing an Attitude Scale, Reading in Attitude Theory and Measurement. Edited by Martin Fishbein. New York: John Wiley&Son.
Merrill & Merrill. (2003). Life Matter: Creating a dynamic balance of work, family, time and money. New York *: McGraw-Hall.
Pearson, K. (1920). Notes on the history of correlation. Biometrika, 13(1), 25-45.
Spears, L. (2004). Focus on the leadership: Servant-leadership for the 21st century. John Wiley & Suns.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Journal of Health and Nursing Education
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The published articles are copyrighted by Journal of Health and Nursing Education.
The statements that appear in each article in this academic journal are the personal opinions of each author and are not related to the editorial team of the Journal of Health and Nursing Education or Boromarajonani College of Nursing, Nakhon Ratchasima.
Responsibility for all elements of each article belongs to the individual author. If there is any mistake each author is solely responsible for his or her own article.
