Self-Management Experiences of Hypertensive Patients with Uncontrolled Blood Pressure in the Community
Keywords:
experience, self-management, uncontrolled hypertensionAbstract
This qualitative phenomenological research aimed to explore the self-management experiences of hypertensive patients in a community who are unable to control their blood pressure levels. The study involved 15 participants with systolic blood pressure exceeding 160 mmHg and/or diastolic blood pressure exceeding 100 mmHg. Data were collected between June and August 2024 using semi-structured interviews based on Husserl’s phenomenological approach. The data were analyzed using Giorgi’s Method, and the study's credibility was ensured by following the guidelines of Lincoln and Guba. The research findings revealed the following three key themes regarding the self-management experiences of hypertensive patients with uncontrolled blood pressure in the community. 1. Self-related factors. This includes the patients' perceptions, feelings, beliefs, cultural influences, and behaviors that contribute to poor blood pressure control. Examples include consuming high-sodium foods, lack of exercise, forgetting to take medication, using substances that raise blood pressure, and adhering to inappropriate traditional beliefs. 2. Family and community support. This involves assistance from family members, such as children helping patients choose healthier food options. 3.Efficient and standardized healthcare services. This includes clear guidance from healthcare professionals and a healthcare system that is fast, accessible, and efficient. The findings provide insights for enhancing and developing proactive healthcare services to improve effectiveness and better meet the needs of patients.
References
กิตติพล อยู่คง.(2566). ประสิทธิผลของโปรแกรมการสนับสนุนการจัดการตนเองร่วมกับการแพทย์ทางไกลต่อ พฤติกรรมการจัดการตนเองและระดับความดันโลหิตในผู้ป่วยความดันโลหิตสูง ชนิดไม่ทราบสาเหตุ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย.[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ขวัญชัย ประเสริฐยิ่ง, และธงชัย อามาตยบัณฑิต. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการขาดนัดของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่ได้รับการวินิจฉัยจากการคัดกรองกลุ่มเสี่ยงในชุมชนในจังหวัดนครพนม. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน, 9(1), 308-320.
ณรากร จันทร์สงคราม.(2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลกับพฤติกรรมการรับประทานยาในผู้ป่วยความดันโลหิตสูง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชียฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 15(2), 142-159.
ดวงใจ เปลี่ยนบำรุง.(2559). การรับรู้สุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของผู้ใช้บริการกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 34(1), 83-92.
ดาลิมา สำแดงสาร, ทิพมาส ชิณวงศ์, และเพลินพิศ ฐานิวัฒนานนท์. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความร่วมมือในการรักษาของผู้สูงอายุ โรคความดันโลหิตสูง. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 39(3), 51-66.
ธัญรดี ปราบริปู. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มารับบริการที่คลินิกพิเศษ โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 32(2), 184-194.
นาตยา ดวงประทุม.(2564). การรับรู้ส่วนบุคคลของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ตำบลแห่งหนึ่ง ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 188-199.
ผ่องพรรณ อรุณแสง.(2560). การพยาบาลผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด(พิมพ์ครั้งที่ 11). คลังนานาวิทยา.
ยุฑามาส วันดาว, ทิพมาส ชิณวงศ์, อุดมรัตน์ ชโลธร, และอรุณี ทิพย์วงศ์.(2561). ประสบการณ์การจัดการตนเองของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ควบคุมไม่ได้ โรงพยาบาลสะเดา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 38(3)52-64.
รุ่งทิวา ขันธมูล, และสมจิต แดนสีแก้ว. (2560). การจัดการตนเองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่ควบคุมความดันโลหิตไม่ได้. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35(2), 89-97.
เรียมใจ พลเวียง, และมิ่งขวัญ ภูหงส์ทอง. (2565). การพัฒนารูปแบบการควบคุมระดับความดันโลหิตในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงโดยการมีส่วนร่วม ของชุมชน อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(1), s26-s35.
วิสิทธิ์ ปิ่นประชานันท์.(2564). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่ควบคุมความดันโลหิตไม่ได้ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน, 3(1), 23-37.
วนิดา สติประเสริฐ.(2558). ผลการชี้แนะต่อพฤติกรรมสุขภาพและระดับความดันโลหิตของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตที่ไม่สามารถควบคุมความดันโลหิตได้. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศตวรรษ อุดรศาสตร์, ลัดดา พลพุทธา, ณิชพันธุ์ระวี เพ็งพล, ปลมา โสบุตร์, บุณยดา วงค์พิมล, และชนิดาวดี สายืน. (2566).ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงในชุมชน. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 20(1), 28-41.
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2567). ร้อยละของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงรายใหม่จากผู้ที่มีระดับความดันโลหิตอยู่ในเกณฑ์เกือบสูง. https://hdc.moph.go.th/center/public/standard-report-detail/e46c73b57c9eeb2f07759a9e9bc50fb3
สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย.(2558). แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในเวชปฏิบัติทั่วไป : Thai guidelines on the treatment of hypertension . มปท.
สุทัศน์ ศุภนาม, อังคณา สมคง, กรรณิกา รักยิ่งเจริญ, และนิษา เรืองกิจอุดม. (2565). ประสบการณ์การดูแลตนเองตามการรับรู้ของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้. วารสารวิชาการมหาวอทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 16(2), 186-197.
สุวภัทร บุญเรือน, วินัย สยอวรรณ, และสุรัสวดี เพชรคง.(2566). ผลการได้รับความรู้ร่วมกับการออกกําลังกาย ด้วยท่ากายบริหารมณีเวชของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลอุทัย จังหวัด พระนครศรีอยุธยา. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 6(3), 12-23.
เสงี่ยม จิ๋วประดิษฐ์กุล.(2563). พฤติกรรมการดูแลตนเองและความสามารถในการควบคุมความดันโลหิตของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุศูนย์สุขภาพชุมชนเมืองโพธาวาส, วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 3(1), 15-30.
หทัยกานต์ ห้องกระจก, นฤมล ปทุมารักษ์, และเขมารดี มาสิงบุญ. (2559). อิทธิพลของความแตกฉานด้านสุขภาพ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน และการสื่อสารระหว่างผู้ป่วยกับบุคลากรสุขภาพ ต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ. วารสารแพทย์นาวี, 43(2), 39-54.
อรรัตน์ หวั่งประดิษฐ, ชลาลัย โชคดีศรีจันทร์, สมสมัย ทัพนันท์, ศิริขวัญ โพธิ์แจ้ง, และจารุวรรณ สุรัสโม. (2567). การรับรู้ด้านสุขภาพและความร่วมมือในการใช้ยาของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงที่ควบคุมระดับความดันโลหิตไม่ได้. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 4(2), 1-18.
อมรรัตน์ ลือนาม, นิลาวรรณ งามขำ, ดวงหทัย แสงสว่าง, วิภาวรรณ เพ็งพานิช, กมลทิพย์ รัตนสุวรรณาชัย, วชรดล เส็งลา, และกิตติ ประจันตเสน.(2562). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดูแลตนเองเพื่อป้องกันโรคความดันโลหิตสูงของประชาชนกลุ่มเสี่ยง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 23(1), 93-106.
อัจฉรา ขันธสนธิ์, บวรลักษณ์ ทองทวี, และศศิพิมพ์ ไพโรจน์กิจตระกูล.(2565). ผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมความร่วมมือในการควบคุมความดันโลหิตสูง และผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่ฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม. วารสารพยาบาลสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 49(1), 225-237.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
Giorgi A.(1985). Phenomenology and psychological research. Pittsburgh, Pennsylvania: Duquesne University Press
Husserl E. (1965). Phenomenology and the crisis of philosophy (Q. Lauer, Trans.). Harper & Row. Original work published 1936)
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Newburg Park : Sage. Mimura S. (2023). Exercise prescription in the treatment of hypertension. Hypertension Research, 46(2), 521–522. https://doi.org/10.1038/s41440-022-01083-z
Teramato M. , Yamagishi K. , Muraki I., Tamakoshi A. & Iso H..(2021). Green tea and coffee consumption and all-cause mortality among persons with and without stroke or myocardial infarction. Stroke, 52(3), 957–965. https://doi.org/10.1161/strokeaha.120.032273
World Health Organization. (2023). First WHO report details devastating impact of hypertension and ways to stop it. https://www.who.int/news/item/19-09-2023-first-who-report-details-devastating-impact-of-hypertension-and-ways-to-stop-it
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Health and Nursing Education

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The published articles are copyrighted by Journal of Health and Nursing Education.
The statements that appear in each article in this academic journal are the personal opinions of each author and are not related to the editorial team of the Journal of Health and Nursing Education or Boromarajonani College of Nursing, Nakhon Ratchasima.
Responsibility for all elements of each article belongs to the individual author. If there is any mistake each author is solely responsible for his or her own article.