Experience Regarding Innovative Leadership among Nursing Lecturers in Private University Institutions
Keywords:
experience, innovative leadership among nursing lecturers, private university institutionsAbstract
This qualitative phenomenological research aimed to explore the experiences and meanings of innovative leadership among nursing lecturers in private university institutions. The study involved 17 participants in the initial focus group and 6 key informants who were purposively selected for in-depth interviews. Data were collected between March and May 2025. The quantitative data were analyzed using descriptive statistics, including frequencies and percentages, while the qualitative data were analyzed based on the method of Giorgi and Morley. The research findings revealed that innovative leadership was defined as the courage to think, act, and experiment with new approaches to drive meaningful change. Key characteristics included having vision, thinking creatively, and integrating new ideas to enhance teaching and nursing services. Three major themes emerged: (1) fostering students to become innovators, (2) applying innovations in teaching and learning, and (3) adapting instructional techniques to align with 21st-century education. Barriers included excessive administrative workload, limited financial support for innovation, and unclear evaluation of innovation-related outcomes, leading to low motivation. The study provides a foundation for designing development programs to enhance innovative leadership among nursing instructors in Thailand’s private higher education institutions.
References
เดชา ลุนาวงค์. (2565). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. [ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธนวรรณ จงธนกมล. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของอาจารย์พยาบาลในยุคการเปลี่ยนแปลงของวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ. [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสยาม.
นงนุช หอมเนียม. (2563). แนวคิดภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมด้านสุขภาพในวิชาชีพการพยาบาล. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 28(2), 224-253.
พงศ์พิชาญ ธีระพิริยะกิจ. (2564). ความแตกต่างของระบบพัฒนาบุคลากรในสถาบันการศึกษารัฐและเอกชน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(2), 89–102.
เพชรน้อย สิงห์ช่างชัย. (2562). ภาวะผู้นำด้านนวัตกรรมสำหรับการบริหารการพยาบาล. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 6(1), 260 -267.
แพรวพรรณ เปรมลาภ. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. [สารนิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
รัตนภรณ์ กัญญาคำ. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาในยุคการศึกษาไทย 4.0. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด.
วราพงษ์ ทาตุ้ย. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมความพร้อมของพยาบาลวิชาชีพกับความสำเร็จด้านการบริหารทางการพยาบาล โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนล่าง. [วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2563). แนวทางการประเมินตำแหน่งทางวิชาการของอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2564). การพัฒนาภาวะผู้นำการศึกษาในยุค Thailand 4.0. ตักสิลาการพิมพ์.
Ausmed Education. (2024). Seven essential leadership qualities of nurse educators. https://www.ausmed.com/learn/articles/leadership-qualities-nurse-educators
Emam, S. M., Fakhry, S. F., & Abdrabou, H. M. (2024). Leaders’ development program by 360-degree feedback: Reflection on head nurses’ leadership practices. BMC Nursing, 23(1), Article 772.
Fleuren, M., Wiefferink, & Paulussen, T. T. (2004). Determinants of innovation within health care organizations literature review and delphi study. International Journal for Quality in Health Care 2004, 16(2), 107-123.
Giorgi, A., Giorgi, B., & Morley, J. (2017). The descriptive phenomenological psychological method. In C. Willig & W. Stainton-Rogers (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research in psychology (2nd ed., pp 176-192). SAGE Publications.
Green, A. (2014). Innovative leadership in nursing education. Journal of Nursing Education and Practice, 4(9), 315–320.
Handze, S. (2021). Innovation and the nurse leader. https://www.wolterskluwer.com/en/expert-insights/innovation-and-the-nurse-leader
Horowitz, M. L., Stone, D. S., Sibrian, J., DuPee, C., & Dang, C. (2022). An innovative approach for graduate nursing student achievement of leadership, quality, and safety competencies. Journal of Professional Nursing, 38, 134–139.
Husserl, E. (1965). Phenomenology and the crisis of philosophy. Harper & Row.
Kremer, H., Villamor, & & Aguinis, H. (2019). Innovation leadership: Best-practice recommendations for promoting employee creativity, voice, and knowledge sharing. Business Horizons, 62,65-74.
Melnyk, B. M., & Fineout-Overholt, E. (2019). Evidence-based practice in nursing & healthcare: A guide to best practice (4th ed). Wolters Kluwer.
Sen, A., & Eren, E. (2012). Innovation leadership for the twenty-first century. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 41, 1-14.
Sultana, N., & Rahman. M. A. (2012). Innovative leadership (people). The Jahangirnagar Journal of Business Studies, 2(1), 37-51.
Westphal, J. A. (2012). Innovative frontline nurse leader professional development program. Journal for Nurses in Staff Development, 28(5), 243–248.
World Health Organization. (2020). State of the world’s nursing 2020: Investing in education, jobs and leadership. WHO.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Health and Nursing Education
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The published articles are copyrighted by Journal of Health and Nursing Education.
The statements that appear in each article in this academic journal are the personal opinions of each author and are not related to the editorial team of the Journal of Health and Nursing Education or Boromarajonani College of Nursing, Nakhon Ratchasima.
Responsibility for all elements of each article belongs to the individual author. If there is any mistake each author is solely responsible for his or her own article.
