Health Promotion Behaviors of Elders with Thai Traditional Medicine Wisdom of the New Normal: A Case Study of Wat Luang Phromwat Community, Phanatnikhom District, Chonburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this descriptive research were to study health promotion of elders with Thai Traditional Medicine Wisdom of the New normal and factors relating health promotion of elderly people with Thai Traditional Medicine Wisdom of the New normal. The total numbers of the elderly people in the Wat Luang Phromwat Community, Phanatnikhom District, Chonburi Province were 400 people. The analysis of the data is done using descriptive statistics such as percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient.
The research results demonstrated that the health promotion behaviors of elderly people were a moderate level. The factors for health promotion consist of 3 factors. Predisposing factors, in which most elderly people have knowledge and their perception of benefits of health promotion, were found to be good at 39.75 %, and moderate at 42.00%, respectively. The enabling factors for the access to health promotion service resources were a moderate level, 45.75%. The reinforcing factor for receiving information from various media of the most elderly people were a lower level, 39.50 %. The most of elderly people received social supports at a high level, 38.25 %. All three factors were significantly related to health promotion at a level of 0.001. The relation with predisposing factors is low: correlation values for knowledge and perceived benefits are r = 0.317 and r = 0.378, respectively. The relationship with access to health promotion service sources (enabling factor) is at a moderate level, with correlation value of r = 0.402. The relationship with reinforcing factors; the correlation values for receiving news and for receiving support are low with r = 0.277, and moderate with r =0.527, respectively. The research results can be used as information to set a health education program of promoting health in order to appropriately improve the behavior.
Article Details
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ.กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). สถิติผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2564 จาก: http://www.dop.go.th/th/know
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามลดา.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.(2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย ปี พ.ศ. 2565. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2566, จาก: http://www.thaitgri.org/.shrb,rN=bfw,j9hv1g8ktg]pot8t
มูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิมฯและโรงเรียนอายุรเวทธำรง สถานการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลม (2550). ตำราการแพทย์ไทยเดิม (แพทยศาสตร์สงเคราะห์ ฉบับอนุรักษ์) เล่ม 1 ฉบับชำระ กรุงเทพมหานคร: ศุภวนิชการพิมพ์.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2564). สุขภาพคนไทย 2564 : COVID-19 มหันตภัยร้ายเขย่าโลก. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนต์พับลิซซิ่ง จำกัด (มหาชน)
ศูนย์บริการสถานการณ์โควิด-19. (2564). สถานการณ์โควิด-19 ประเทศไทย(เม.ย.-ก.ย. 2564).สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน2566, จาก: http://www. Media.thaigov.go.th/
ศูนย์บริการสถานการณ์โควิด-19. (2565). สถานการณ์ไวรัสโคโรนา 2019 (ม.ค.-มิ.ย. 2565).สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2566, จาก:http://www.Media.thaigov.go.th/
ข้อมูลวัดหลวงพรหมวาส ชลบุรี. (2564). สืบค้นเมื่อ11 เมษายน 2564, จาก https: // www.thaitanbon.com/tanbon/200603
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวัดหลวง. (2565). รายงานสถิติผู้ป่วยรพ.สต.ตำบลวัดหลวงประจำปี 2565.
Green,L.W. (1980). Health Education Planning: Mayfield Publishing Company, California
Yamane, Taro. (1967). Statistics: An Introductory Analysis,2nd Edition, New York: Harper and Row.
บุญเรียง ขจรศิลป์. (2539). วิธีวิจัยทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ฟิสิกส์–เซ็นเตอร์.
Likert, Rensis. (1961). New pattern of Management. New York: McGraw-Hill.
ถาวร มาต้นและคณะ. (2558). สภาวะสุขภาพและพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุจังหวัดสุโขทัย. รายงานวิจัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กัลยา มั่นล้วนและคณะ. (2562). พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองโพรง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. บทความวิชาการ การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 6 สังคมผู้สูงวัย: โอกาสและความท้าทายของอุดมศึกษา.
สุนันทา โอศิริและคณะ. (2559). การสร้างเสริมผู้สูงอายุด้วยการแพทย์แผนไทย. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 11(2), 33-43.
ดรัญชนก พันธ์สุมา และพงษ์สิทธิ์ บุญรักษา. (2564). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการป้องกันโควิด 19 ของประชาชนในตำบลปรุใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. ศรีนครินทร์เวชสาร, 36(5), 597-604.
จันธิดา กมาลาสน์หิรัญและคณะ. (2563). การศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุด้วยการแพทย์แผนไทย 4 ภาค. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 29(1), 36-47.
กองสุขศึกษา กระทรวงสาธารณสุข. (2542). แนวคิด ทฤษฎีและการนำไปใช้ในการดำเนินงานสุขศึกษาและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ. นนทบุรี: โรงพิมพ์กองสุขศึกษา.
เสาวภา ชูวาและคณะ.(2563). การตัดสินใจเลือกใช้บริการแพทย์แผนไทยของผู้สูงอายุในโรงพยาบาลสังกัดกรุงเทพมหานครแห่งหนึ่ง. บทความวิชาการ การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 7
ฉัตรศิริ วิภาวินและศศิวิภา มณีศิลป์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการสร้างเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชนสะลวง-ขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 6(2), 18-27.
ประจักษ์ เพ็ญโพธิ์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 4(8), 210-223.
กุลธิดา อิ่นแก้ว. (2565). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไทยชนะศึก. รายงานวิจัย. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลชนะศึก.
