พฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพด้วยภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยของผู้สูงอายุตาม วิถีใหม่: กรณีศึกษาชุมชนวัดหลวงพรหมวาส อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพด้วยภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยของผู้สูงอายุตามวิถีใหม่ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุชุมชนวัดหลวงพรหมวาส อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูล สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลางปัจจัย การสร้างเสริมสุขภาพประกอบด้วย 3 ปัจจัย ปัจจัยนำพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีความรู้และการรับรู้ประโยชน์ในระดับดีร้อยละ 39.75ในระดับปานกลางร้อยละ 42.00 ตามลำดับ ปัจจัยเอื้อพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีการเข้าถึงแหล่งบริการการสร้างเสริมสุขภาพในระดับปานกลางร้อยละ 45.75 และปัจจัยเสริมพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีการได้รับข่าวสารเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพในระดับน้อยร้อยละ 39.50 และผู้สูงอายุส่วนใหญ่ได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมจากบุคคลในระดับมากร้อยละ 38.25 ซึ่งปัจจัยทั้งสามมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 โดยมีค่าความสัมพันธ์กับปัจจัยนำ ได้แก่ ความรู้อยู่ในระดับต่ำ r =0.317และการรับรู้ประโยชน์r =0.378 ตามลำดับ ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ การเข้าถึงแหล่งบริการอยู่ในระดับปานกลาง r =0.402 และปัจจัยเสริม ได้แก่ การได้รับข่าวสาร และการได้รับแรงสนับสนุนอยู่ในระดับต่ำ r = 0.277 และในระดับปานกลาง r = 0.527 ตามลำดับ โดยผลงานวิจัยใช้เป็นข้อมูลกำหนดโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ.กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). สถิติผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2564 จาก: http://www.dop.go.th/th/know
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามลดา.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.(2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย ปี พ.ศ. 2565. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2566, จาก: http://www.thaitgri.org/.shrb,rN=bfw,j9hv1g8ktg]pot8t
มูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิมฯและโรงเรียนอายุรเวทธำรง สถานการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลม (2550). ตำราการแพทย์ไทยเดิม (แพทยศาสตร์สงเคราะห์ ฉบับอนุรักษ์) เล่ม 1 ฉบับชำระ กรุงเทพมหานคร: ศุภวนิชการพิมพ์.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2564). สุขภาพคนไทย 2564 : COVID-19 มหันตภัยร้ายเขย่าโลก. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนต์พับลิซซิ่ง จำกัด (มหาชน)
ศูนย์บริการสถานการณ์โควิด-19. (2564). สถานการณ์โควิด-19 ประเทศไทย(เม.ย.-ก.ย. 2564).สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน2566, จาก: http://www. Media.thaigov.go.th/
ศูนย์บริการสถานการณ์โควิด-19. (2565). สถานการณ์ไวรัสโคโรนา 2019 (ม.ค.-มิ.ย. 2565).สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2566, จาก:http://www.Media.thaigov.go.th/
ข้อมูลวัดหลวงพรหมวาส ชลบุรี. (2564). สืบค้นเมื่อ11 เมษายน 2564, จาก https: // www.thaitanbon.com/tanbon/200603
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวัดหลวง. (2565). รายงานสถิติผู้ป่วยรพ.สต.ตำบลวัดหลวงประจำปี 2565.
Green,L.W. (1980). Health Education Planning: Mayfield Publishing Company, California
Yamane, Taro. (1967). Statistics: An Introductory Analysis,2nd Edition, New York: Harper and Row.
บุญเรียง ขจรศิลป์. (2539). วิธีวิจัยทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ฟิสิกส์–เซ็นเตอร์.
Likert, Rensis. (1961). New pattern of Management. New York: McGraw-Hill.
ถาวร มาต้นและคณะ. (2558). สภาวะสุขภาพและพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุจังหวัดสุโขทัย. รายงานวิจัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กัลยา มั่นล้วนและคณะ. (2562). พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองโพรง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. บทความวิชาการ การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 6 สังคมผู้สูงวัย: โอกาสและความท้าทายของอุดมศึกษา.
สุนันทา โอศิริและคณะ. (2559). การสร้างเสริมผู้สูงอายุด้วยการแพทย์แผนไทย. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 11(2), 33-43.
ดรัญชนก พันธ์สุมา และพงษ์สิทธิ์ บุญรักษา. (2564). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการป้องกันโควิด 19 ของประชาชนในตำบลปรุใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. ศรีนครินทร์เวชสาร, 36(5), 597-604.
จันธิดา กมาลาสน์หิรัญและคณะ. (2563). การศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุด้วยการแพทย์แผนไทย 4 ภาค. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 29(1), 36-47.
กองสุขศึกษา กระทรวงสาธารณสุข. (2542). แนวคิด ทฤษฎีและการนำไปใช้ในการดำเนินงานสุขศึกษาและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ. นนทบุรี: โรงพิมพ์กองสุขศึกษา.
เสาวภา ชูวาและคณะ.(2563). การตัดสินใจเลือกใช้บริการแพทย์แผนไทยของผู้สูงอายุในโรงพยาบาลสังกัดกรุงเทพมหานครแห่งหนึ่ง. บทความวิชาการ การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 7
ฉัตรศิริ วิภาวินและศศิวิภา มณีศิลป์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการสร้างเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชนสะลวง-ขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 6(2), 18-27.
ประจักษ์ เพ็ญโพธิ์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 4(8), 210-223.
กุลธิดา อิ่นแก้ว. (2565). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไทยชนะศึก. รายงานวิจัย. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลชนะศึก.
