The Effects of an Applied Soeng Sa Nai Exercise Training Program on Health Related Physical Fitness of Elderly Women

Main Article Content

Tachapon Tongterm
Jeeranan Kaewma

Abstract

Background: Health related physical fitnessis the elements to promote physical fitness. For general public, the good health related physical fitness will help them to perform one’s duty, exercise and play sport. While the good health related physical fitness in the elderly group will help them to do one’s daily task and to reduce the risk factor of chronic diseases, disability and dependency.
Objective: The objective of this research was to study the effects of an applied Soeng Sa Nai exercise training program on health-related physical fitness of elderly women.
Methods: This research was Quasi experimental research. The sample was 60 elderly women aged between 60-79 years old selected by purposive selection method. The two experimental groups divided by simple random sampling method were 30 people to be trained with an applied Soeng Sa Nai exercise training program and the control group of 30 people to spend daily lives regularly. Thetools used in this research were: 1) An applied Soeng Sa Nai exercise training program created by the researcher, 2) Health related physical fitness assessment form and 3) Satisfaction assessment form for applied SoengSaNai exercise training program. The data and variable describing were analyzed by using frequency, percentage, mean and standard deviation while hypothesis were tested the by analyzing the variance of repeated measures ANOVA and ANCOVA at statistical significance level of 0.05.
Results: The effect of an applied Soeng Sa Nai exercise training program on health related physical fitness of elderly womenwas found that the experimental group of elderly women had improved after 8 weeks of experiment with the statistical significance at the level of 0.05 in the aspects of agility and balance. Moreover, they had improved after 12 weeks of experiment with the statistical significance at the level of 0.05 in the aspects of agility and balance as well as aerobic tolerance. The overall satisfaction of the experimental group of elderly women towards an applied Soeng Sa Nai exercise training program was at moderate level with the average score of 3.4 from 5.0.
Conclusion: The applied Soeng Sa Nai exercise training program helped to develop health related physical fitness in the aspects of agility and balance as well as aerobic tolerance among elderly women.
Keyword: Soeng Sa Nai, Exercise training program, Elderly, Health Related Physical Fitness

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Original Articles

References

1. Shephard RJ, Lavallée H. Physical fitness assessment : principles, practice, and application. London: Charles C Thomas; 1978.

2. Davis SE, Dwyer GB. ACSM's health-related physical fitness assessment manual. 2nd ed. Philadelphia: Wolters Kluwer Health; 2008.

3. สุพิตร สมาหิโต. การสร้างแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ. วิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์ 2548;26(2):224-38.

4. เตชภณ ทองเติม. พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ : กรณีศึกษาตำบลขะยูง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ, รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. ศรีสะเกษ: มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ; 2555.

5. เตชภณ ทองเติม, วารี นันทสิงห์, นรพล รามฤทธิ์. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยรูปแบบการเซิ้งสะไนประยุกต์ที่มีต่อความดันโลหิต ดัชนีมวลกาย และสุขสมรรถนะของผู้สูงวัยที่มีภาวะความดันโลหิตสูง. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2562.

6. ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย. ตำบลยางชุมใหญ่. [อินเตอร์เน็ท]; [สืบค้น 20 มี.ค. 2560].เข้าถึงได้จาก:
URL:https://sisaket.kapook.com/%E0%B8%
A2%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%
E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%
B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2/%E0%B8%
A2%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%
E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%
B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88

7. Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd. ed. New York: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers; 1988.

8. สมชาย ลี่ทองอิน, สุพิชชา วงศ์อนุการ, ประสิทธิ์ ปีปทุม, บรรณาธิการ. การทดสอบความพร้อมในการปฏิบัติกิจวัตรของผู้สูงอายุ. นนทบุรี: กองออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ กรมอนามัย; 2551.

9. ชูศรี วงศ์รัตนะ. เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2550.

10. สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. แนวทางเวชปฏิบัติการป้องกันประเมินภาวะหกล้มในผู้สูงอายุ. นนทบุรี: ซีจี ทูล; 2551.

11. พรศิริ พฤกษะศรี, วิภาวี คงอินทร์, ปิยะนุช จิตตนูนท์. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยลีลาศต่อการทรงตัวของผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้ม. สงขลานครินทร์เวชสาร 2551;26(4):323-37.

12. ทิวาพร ทวีวรรณกิจ, สุกัลยา อมตฉายา, พรรณี ปึงสุวรรณ, ลักขณา มาทอ. การทรงตัว การล้มและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวเป็นประจำ. กรุงเทพมหานคร: ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี; 2553.

13. อมรัตน์ เนียมสวรรค์, นงนุช โอบะ, สมบูรณ์ ตันสุภสวัสดิกุล. ผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิคโดยใช้ดนตรีโปงลางต่อสมรรถภาพทางกายและระดับความดันโลหิตของผู้สูงอายุความดันโลหิตสูง. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 2555; 6(2): 62-75.