Quality of Life of Traumatic Spinal Cord Injured Patients When Returning Home for Recovery.

Main Article Content

Manatsavee Haisirikul

Abstract

Background: Rehabilitation program is essentially required fortraumatic spinal cord injured patients.The patients who admitted inBuri Ram Hospital for rehabilitation in average length of staying 3-5 days are usually treated with the basic physical therapy. However, they have not undergone follow-up for additional evaluation when returning home for recovery.
Objective: 1) to investigate the abilities to perform daily living activities.
2) to investigate the quality of life of traumatic spinal cord injured patients.
Methods: This study was based on the descriptive research. The traumatic spinal cord injured patients, who admitted to Buri Ram Hospital from 1st October 2016 to 30th September 2018 were recruited as the subjects.
Results: The participants comprised 10 traumatic spinal cord injured patients. It was found that
1) The median of the spinal cord independence measure III score before returning home was 11 and when visiting their homes was 25.5.
2) According to the quality of life of the World Health Organization, there were 8 patients having moderate quality of life and 2 of them having bad quality of life.
Conclusions: Most of patients had low abilities of performing their daily living activities. They usually relied on others, indicating that they have not given sufficient rehabilitation.
Keywords: Traumatic spinal cord injured patients, Quality of life, Activities of daily living.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Original Articles

References

1. Wyndaele M, Wyndaele JJ. Incidence, prevalence and epidemiology of spinal cord injury: what learns a worldwide literature survey?. Spinal Cord 2006;44:523-9.

2. ประพันธ์พงศ์ คณิตานนท์, พิมพ์ใจ สุวรรณพฤกษ์, จุฬาลักษณ์ สอนดิษฐ์. แนวทางการฟื้นฟูผู้บาดเจ็บ/คนพิการจากอุบัติเหตุทางถนน. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง; 2555.

3. นคัมยภรณ์ ชูชาติ, รัตนา วิเชียรศิริ, ปรีดา อารยาวิชานนท์, ณัฐเศรษฐ มนิมนากร. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังจากอุบัติเหตุในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร 2558;25(1):15-21.

4. ดุษฎี อายุวัฒน์. มาตรวัดคุณภาพชีวิต: ศึกษากรณีประชาชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. วารสารประชากรศาสตร์ 2548;21:41-62.

5. ทศพล ดีเลข, ปิยกานต์ พัฒนวงศ์, ณัฐพร พุทธิเมธี, รัฐระวี พัฒนรัตนโมฬี, นภสร จรูญศรีโชติกำจร, วลี โชคชัยชำนาญกิจและคณะ. ปัญหาการดูแลผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องในผู้ป่วยอัมพาต ณ หมู่บ้านโนนม่วง ต.ศิลา อ.เมือง จ.ขอนแก่น. ศรีนครินทร์เวชสาร 2548; 20(4):202-7.

6. กิ่งเพ็ชร วงส์พิแชษฐ์. การพยาบาลผู้ป่วยด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลัง. ศรีนครินทร์เวชสาร 2550;22:99-100.

7. อภิชนา โฆวินทะ, กัลยาณี ยาวิละ. สภาพและปัญหาของผู้ป่วยบาดเจ็บที่ไขสันหลังภายหลังการถูกจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล. เชียงใหม่เวชสาร 2541;37(3-4):49-57.

8. ภัทรา วัฒนพันธุ์, ชื่นชนก นิพิฐวัธนะผล, รัตนา วิเชียรศิริ. ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยที่มีรอยโรคไขสันหลังที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร 2553;20:46-51.

9. Dajpratham P, Kongkasuwan R. Quality of life among the traumatic Spinal Cord Injured Patients. J Med Assoc Thai 2011;94:1252-9.

10. วรุณนภา ศรีโสภาพ, ฉลองพันธุ์ กนกพงศ์. ผลการฝึกกายภาพบำบัดผู้ป่วยไขสันหลังบาดเจ็บที่บ้านโดยผู้ดูแลหลักและอาศาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. พุทธชินราชเวชสาร 2554;28(1):51-9.

11. จิรพรรณ โพธิ์ทอง, อาภรณ์ ดีนาน, รัชนี สรรเสริญ. ประสิทธิผลของรูปแบบการฟื้นฟูสภาพคนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวแบบบูรณาการในชุมชน. วารสารพยาบาลทหารบก 2557;15(2):232-41.

12. ไปยดา วงศ์ภากร, อภิชนา โฆวินทะ. ปัจจัยบ่งชี้และอัตราการมีงานทำของผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลัง. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร 2557;24:28-36.

13. ศมนรักษ์ สุวรรณทรัพย์, ยุวดี ลีลัคนาวีระ, วรรณรัตน์ ลาวัง. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตคนพิการเคลื่อนไหวในจังหวัดปทุมธานี. วารสารการพยาบาลและการศึกษา 2559;9(3):20-35.