การป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ในผู้ใหญ่เพศหญิงที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศ

บทคัดย่อ

การล่วงละเมิดทางเพศเป็นกิจกรรมทางเพศที่เกิดโดยไม่ได้รับความยินยอมจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง จะครอบคลุมถึงตั้งแต่ การกอดจูบ ลูบไล้ และการสัมผัสภายนอก ในขณะที่การข่มขืนกระทำชำเราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการล่วงละเมิดทางเพศจะหมายรวมถึงการสอดใส่อวัยวะเพศ หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย หรือวัตถุ เข้าสู่ช่องปาก ช่องคลอด หรือช่องทวารหนักด้วย ผู้ถูกกระทำมักเป็นผู้ซึ่งอำนาจน้อยกว่า เช่น เด็ก ผู้สูงอายุ ผู้หญิง ผู้พิการ ผู้ติดสารเสพติด เป็นต้น เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้น สิ่งที่บุคลากรทางการแพทย์จะต้องคำนึงถึง คือ การบาดเจ็บทางร่างกาย ผลกระทบทางจิตใจทั้งในระยะสั้นและระยะยาว ประเด็นทางด้านนิติเวชและการเก็บหลักฐาน การป้องกันการตั้งครรภ์ และการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เนื่องจากผู้กระทำการล่วงละเมิดทางเพศมักเป็นกลุ่มที่มีโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ผู้ถูกล่วงละเมิดจึงถือเป็นกลุ่มความเสี่ยงสูง ในแต่ละกลุ่มอายุเองยังมีความแตกต่างในรายละเอียดของการดูแล ดังนั้น ในบทความนี้จะเน้นเฉพาะในส่วนโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในผู้ใหญ่เพศหญิงที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศ โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์มีเชื้อก่อโรคเป็นแบคทีเรีย ไวรัสและแมลง แต่ละชนิดมีระยะฟักตัว เซลล์เป้าหมาย และผลระยะยาวที่แตกต่างกัน โรคที่มีคำแนะนำในการให้การป้องกัน ได้แก่ หนองใน หนองในเทียม พยาธิในช่องคลอด เอชไอวี และไวรัสตับอักเสบบี อย่างไรก็ตาม ยังมีอีกหลายโรคที่อาจเกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน หรือมีอาการเป็น ๆ หาย ๆ ตลอดชีวิต ซ้ำเติมผลกระทบทางด้านจิตใจของผู้ถูกกระทำ บุคลากรทางการแพทย์ควรช่วยให้ผู้ถูกกระทำเข้าใจเกี่ยวกับตัวโรค เพื่อเพิ่มความมั่นใจในการดำเนินชีวิตต่อไป