การพัฒนา “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองความรู้พื้นฐานสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” สำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นเป็นการวิจัยและพัฒนา (research and development) เพื่อสร้างและพัฒนา “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง ความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” สำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ โดยพัฒนาชุดการเรียนรู้ตาม ADDIE Model กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ ผ่านการเรียนรายวิชาการพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาทางจิตทั้งทฤษฎีและปฏิบัติจำนวน 32 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามสภาพปัญหาและความต้องการในการใช้สื่อการเรียนด้วยตนเอง 2) “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง ความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” 3) แบบประเมินผลสัมฤทธิ์จากการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ และแบบประเมินความคิดเห็นต่อการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและใช้สถิติทดสอบที (dependent t-test) ผลการศึกษาพบว่า 1) ประสิทธิภาพของ “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองความรู้พื้นฐานสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” สำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ เป็นไปตามเกณฑ์เท่ากับ 80.00/88.442) ผลสัมฤทธิ์จากการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองหลังใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ มากกว่าก่อนใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=1.28, p<.001) และ 3) ความคิดเห็นที่มีต่อการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.50, SD=.64) การวิจัยสรุปได้ว่าชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวชสำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิผลในการนำไปใช้ในการทบทวนความรู้ด้วยตนเอง
Article Details
บทความและรายงานวิจัยในวารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข เป็นความคิดเห็นของ ผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของสมาคมศิษย์เก่าพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งสามารถนำไปอ้างอิงได้
ศศิวิมล บูรณะเรข, วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ
การศึกษาครั้งนี้เป็นเป็นการวิจัยและพัฒนา (research and development) เพื่อสร้างและพัฒนา “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง ความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” สำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ โดยพัฒนาชุดการเรียนรู้ตาม ADDIE Model กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ ผ่านการเรียนรายวิชาการพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาทางจิตทั้งทฤษฎีและปฏิบัติจำนวน 32 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามสภาพปัญหาและความต้องการในการใช้สื่อการเรียนด้วยตนเอง 2) “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง ความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” 3) แบบประเมินผลสัมฤทธิ์จากการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ และแบบประเมินความคิดเห็นต่อการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและใช้สถิติทดสอบที (dependent t-test) ผลการศึกษาพบว่า 1) ประสิทธิภาพของ “ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองความรู้พื้นฐานสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช” สำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ เป็นไปตามเกณฑ์เท่ากับ 80.00/88.442) ผลสัมฤทธิ์จากการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองหลังใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ มากกว่าก่อนใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=1.28, p<.001) และ 3) ความคิดเห็นที่มีต่อการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองฯ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.50, SD=.64) การวิจัยสรุปได้ว่าชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองความรู้พื้นฐาน สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวชสำหรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิผลในการนำไปใช้ในการทบทวนความรู้ด้วยตนเอง
เอกสารอ้างอิง
2. Praboromarajchanok Institute. Courses bachelor of nursing program 2009 issue updated 2018. Bangkok: Boromarajanani College of Nursing, Bangkok; 2018. (in Thai)
3. Boromarajanani College of Nursing, Bangkok. Course evaluation report nursing care of persons with mental problems course, academic year 2016. Bangkok; 2017 (in Thai)
4. Chansawang W, Komjakraphan P, Piriyakoontorn S, Buapech A. Reviewing process and success factors for the nursing comprehensive and licensing exam. Journal of Nursing and Education. 2010; 3(1):55-69. (in Thai)
5. Khamanee T. Teaching science: knowledge for effective learning process measurement. Bangkok: Publisher of Chulalongkorn University; 2012. (in Thai)
6. Kruse K, Keil J. Technology-based training: threat and science of design, development, and delivery. [internet]. 2000. [cited 31 August 2019] Available: https://www.e-learningguru.com/article/art21.htm
7. Gagliano ME., (1988). A literature review on the efficacy of video in patient education. Journal of Medical Education. 1988;63(10):789-92.
8. Heinich R, Molenda M, Russell JD. & Smaldino SE. Instructional media and technologies for learning, Washington: Merrill Prentice Hall, 2002.
9. Saraketrin A, Rongmuang D, Chantra R. Nursing education in the 21st century: competencies and roles of nursing instructors. Journal of The Royal Thai Army Nurses. 2019;20(1),12-20. (in Thai)
10. Mingsirithum K. Creative educational media design. Chulalongkorn university press. Bangkok 2015. (in Thai)
11. Kunaviktikul W. Teaching and learning in the discipline of nursing in the 21st century. Nursing Journal. 2015;42(2):153-6. (in Thai)
12. Sripa K. The development of an instructional model based on constructivist theory to enhance thinking abilities of police nursing students in mental mealth and psychiatric nursing practicum. Journal of The Police Nurse. 2015;7(1):15-30. (in Thai)
13. Kunlaka S, Purivittayatheera K, Pumput P. Attitude of students toward using film as instruction media in the course of nursing care of people with mental health problems. Ramathibodi Nursing Journal. 2013;19(1):103-13. (in Thai)
14. Suttipong P, Suttharangsee W, Kongsuwan V, Mamah P, Chistraksa W. Learning outcomes and teaching learning strategies in mental health and psychiatric nursing course as perceived by the second-year nursing students. Songklanagarind Journal of Nursing. 2015;35(2):191-204. (in Thai)
15. Brahmawong C. Developmental testing of media and instructional package. Silpakorn Educational Research Journal. 2013;5(1):7-22. (in Thai)
16. Tuntavanitch P, Jindasri P. The real meaning of IOC. Journal of Educational Measurement, Mahasarakham University. 2018;24(2):3-12. (in Thai)
17. Boonkusol T, Intawat J. The effects of learning techniques using the activity package for anatomy and physiology subjects to enhance the analytical thinking ability and satisfaction of nursing students. The Journal of Baromarajonani College of Nusing, Nakhonratchasima. 2017; 23(1):85-96. (in Thai)
18. Naglaa Fathy Mahmoud. The effect of self- learning package versus lecture method on students’ intended learning outcomes. World Journal of Nursing Sciences 2015;1(3):89-99.
19. Rangdang N, Ubolyaem D. The development of interactive e-learning of mental status examination for the third year nursing students of boramarajonani college of nursing,Saraburi. Nursing Public Health and Education Journal. 2018;19(1):169-81. (in Thai)
