การพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลห้องผ่าตัด ในการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดหัวใจหลอดเลือดและทรวงอกโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้สมรรถนะเป็นฐาน โรงพยาบาลศรีสะเกษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
หลักการและเหตุผล: โรคหัวใจและหลอดเลือดเป็นปัญหาสำคัญของระบบสาธารณสุขและเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับหนึ่งและร้อยละ 80 ของการเสียชีวิตสามารถป้องกันได้ คนไทยเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจมากถึง 70,000 ราย/ปี เฉลี่ยชั่วโมงละ 8 คน การผ่าตัดหัวใจ จึงเป็นทางเลือกที่ดีซึ่งศัลยแพทย์หัวใจและพยาบาลห้องผ่าตัดหัวใจมีบทบาทสำคัญในการดูแลผู้ป่วยตลอดกระบวนการผ่าตัดให้ผู้ป่วยผ่าตัดปลอดภัย ลดอัตราการเสียชีวิต ลดภาวะแทรกซ้อน ทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้น
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาและพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลห้องผ่าตัดในการดูแลผู้ป่วยผ่าตัดหัวใจหลอดเลือดและทรวงอกและศึกษาผลของพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลห้องผ่าตัด
วิธีการศึกษา: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยพยาบาลวิชาชีพห้องผ่าตัด จำนวน 60 คน แบ่งเป็นก่อนและหลังการพัฒนาตามรูปแบบสมรรถนะของ Benner 5 ระดับและสมรรถนะทางคลินิกของพยาบาลห้องผ่าตัด ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามความรู้สมรรถนะพยาบาลห้องผ่าตัด 2) แบบประเมินทักษะทางคลินิกในการพยาบาลห้องผ่าตัดผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด 3) แบบประเมินเจตคติและความมั่นใจตนเอง
ผลการศึกษา: พยาบาลห้องผ่าตัดมีสมรรถนะด้านความรู้ ทักษะทางคลินิก เจตคติ และความมั่นใจตนเองสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) หลังใช้รูปแบบพบว่าไม่มีอุบัติการณ์ผู้ป่วยเสียชีวิตหลังผ่าตัดหรือภาวะแทรกซ้อนในระยะก่อน ขณะและหลังผ่าตัดหัวใจและทรวงอก
สรุป: ผลการวิจัยพบว่า สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลห้องผ่าตัดในการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดหัวใจหลอดเลือดและทรวงอกโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้สมรรถนะเป็นฐานได้ หลังการเข้าร่วมพยาบาลมีระดับความรู้ ทักษะทางคลินิก เจตคติและความมั่นใจตนเองสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมและทีมสหวิชาชีพมีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เพ็ญจันทร์ แสนประสาน, ดวงกมล วัตราดุลย์, บุปผาวัลย์ ศรีล้ำ. การพยาบาลเพื่อความปลอดภัย: สมรรถนะพยาบาล CVT. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สุขขุมวิทการพิมพ์ ; 2560 : 75.
สมาคมพยาบาลห้องผ่าตัดแห่งประเทศไทย. สมรรถนะพยาบาลห้องผ่าตัด. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร : กรุงเทพเวชสาร ; 2554.
Cui S, Jiang Y, Shi Q, Zhang L, Kong D, Qian M, et al. Impact of COVID-19 on Anxiety, Stress, and Coping Styles in Nurses in Emergency Departments and Fever Clinics: A Cross-Sectional Survey. Risk Manag Healthc Policy 2021;14:585-94. doi: 10.2147/RMHP.S289782.
Chandler J, Sibley A, Darnton P, Lees A, Defever E. Evaluating Innovations in Health Services: A Team Competency Framework. In: Kaehne A, Feather J, Edited. Handbook of Health Services Evaluation. Philadelphia : Springer ; 2025 : 391-412.
ศรีบังอร อรัญเวทย์, ปรัชญานันท์ เที่ยงจรรยา, ปราโมทย์ ทองสุข. การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมความสามารถในการเป็นพยาบาลหัวหน้าเวร ตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้สมรรถนะเป็นฐานในโรงพยาบาลสงขลานครินทร์. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล 2565;28(2):1-18.
ปานทิพย์ พงษ์พัฒนะ, พรจันทร์ สุวรรณมนตรี, นฤมล จันทร์สุข. การพัฒนารูปแบบการเตรียมสมรรถนะการพยาบาลห้องผ่าตัด เพื่อให้บริการผ่าตัดในรายผู้ป่วยผ่าตัดสมองในโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ 2566;10(2):371-85.
วิไลภรณ์ พุทธรักษา. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสมรรถนะพยาบาลห้องผ่าตัด โรงพยาบาลศูนย์ ภาคตะวันออก [วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา ; 2561.
Association of perioperative Registered Nurses. Perioperative standards and recommended practices. Denver : Association of perioperative Registered Nurses ; 2020.
Brinkmann S, Kvale S. Sage Research Methods: Doing Interviews.London : SAGE Publications Ltd ; 2019.
Polit DF, Beck CT. Nursing Research: Generating and Assessing Evidence for Nursing Practice. 10th. ed. Philadelphia : Wolters Kluwer Health ; 2017.
สุดา ทองทรัพย์. การพัฒนาแบบประเมินสมรรถนะพยาบาลห้องผ่าตัดโรงพยาบาลราชวิถี. [วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. การบริหารการพยาบาล, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ; 2549.
Benner P. From Novice To Expert: Excellence and Power in Clinical Nursing Practice. Menlo Park : Addison-Wesley ; 1984.
จิราพร ชื่นบาล. การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบ Active Learning ร่วมกับ Simulation สำหรับพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยวิกฤตในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ. [วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ; 2563.
Jeffries PR, Dreifuerst KT, Kardong-Edgren S, Hayden JK. Faculty development when initiating simulation programs: Lessons learned from the National Simulation Study. J Nurs Regul 2015;5(4):17–23. https://doi.org/10.1016/S2155-8256(15)30037-5
Yoo MS, Yoo IY. The effectiveness of standardized patients as a teaching method for nursing fundamentals. J Nurs Educ 2003;42(10):444-8. doi: 10.3928/0148-4834-20031001-06.
มยุรี เจริญศิริ. การศึกษารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการโค้ชและ การจัดการเรียนรู้ของครู ที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิดทักษะ การคิดแก้ปัญหา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 2558;13(1):114-127.
