Effectiveness of a Non Suwan Diabetes School Program Compared to Conventional Care in Type 2 Diabetes Patients at the Chronic Disease Clinic, Non Suwan District, Buri Ram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Background: Diabetes mellitus is a chronic disease with a rising prevalence both nationally and in Buri Ram Province, particularly in Non Suwan District. A large proportion of patients are unable to adequately control their blood glucose levels, leading to various health complications. This situation highlights the need to develop more effective healthcare service systems. In response, the “Non Suwan Diabetes School” program was developed to enhance patient self-management and improve disease control.
Objective: To evaluate the effects of the “Non Suwan Diabetes School” program compared to standard care on glycated hemoglobin (HbA1c) levels and other health indicators among patients with type 2 diabetes.
Methods: This quasi-experimental study was conducted from October 2024 to May 2025 among 60 patients with type 2 diabetes, divided into an experimental group and a control group (30 participants each). The experimental group participated in the diabetes school program, with the first 2 weeks conducted in person and weeks 3–12 delivered through telemedicine. The control group received standard care. Data were collected before and after the intervention over a 3-month period. Statistical analysis included paired t-tests independent t-tests and linear regression.
Results: The intervention group showed statistically significant reductions i HbA1c (P < 0.01), fasting blood glucose (P = 0.034), body weight (P < 0.001), and body mass index (P = 0.019). Between-group comparisons demonstrated that the intervention group had greater reductions in HbA1c (P < 0.001), fasting blood glucose (P = 0.036), and body weight (P = 0.019) than the control group. Multiple linear regression analysis indicated that participation in the “Non Suwan Diabetes school” was a significant predictor of post-intervention HbA1c levels. After adjusting for covariates, the intervention group demonstrated an average HbA1c reduction of 1.76% more than the control group (B = –1.759, P < 0.001).
Conclusion: The “Non Suwan Diabetes School” program was effective in reducing HbA1c levels and improving overall health outcomes among diabetic patients, compared to standard care.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
International Diabetes Federation. Worldwide toll of diabetes [Internet]. [cited 2021 Sep 21]. Available from:URL: https://diabetesatlas.org/en/sections/worldwide-toll-of-diabetes.html
กรมควบคุมโรค. สถานการณ์โรคเบาหวานในประเทศไทย. [อินเทอร์เน็ท]. [สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2567]. ค้นได้จาก:URL: https://ddc.moph.go.th/brc/news.php?news=38403&deptcode=brc&news_views=2606
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์. ร้อยละผู้ป่วยเบาหวานรายใหม่จากกลุ่มสงสัยป่วยที่ได้รับการตรวจยืนยัน. [อินเทอร์เน็ท]. [สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2567]. ค้นได้จาก:URL: https://hdc.moph.go.th/brm/public/standard-report-detail/9cd87ceb6609d0183a3cfd2f0fd29553
ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์, สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี, สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย, กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข, สำนักงานหลักประกันสุขภาพ. แนวทางเวชปฏิบัติ สำหรับโรคเบาหวาน 2566. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : ศรีเมืองการพิมพ์ ; 2566.
กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการดำเนินงานการดูแลผู้เป็นเบาหวานเข้าสู่ระยะสงบ (Remission service). กรุงเทพฯ : อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์ ; 2567.
Rusdiana, Savira M, Amelia R. The Effect of Diabetes Self-Management Education on Hba1c Level and Fasting Blood Sugar in Type 2 Diabetes Mellitus Patients in Primary Health Care in Binjai City of North Sumatera, Indonesia. Open Access Maced J Med Sci 2018;6(4):715-8. doi: 10.3889/oamjms.2018.169.
เสาวรัตน์ เฮงยศมาก. ประสิทธิผลโปรแกรมการดูแลผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ โรงพยาบาลสามโคก. [อินเตอร์เน็ท]. [สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567]. ค้นได้จาก:URL: ptepho1106858349.pdf.
Anjali M, Khapre M, Kant R, Kumar S, Pandey P. Effectiveness of Diabetes Self-Management Education on Distress and HbA1C among Indian Type 2 Diabetes Mellitus Patients: A Randomized Controlled Trial. Indian J Community Med 2023;48(5):702-8. doi: 10.4103/ijcm.ijcm_843_22.
Powers MA, Bardsley J, Cypress M, Duker P, Funnell MM, Fischl AH, et al. Diabetes Self-Management Education and Support in Type 2 Diabetes: A Joint Position Statement of the American Diabetes Association, the American Association of Diabetes Educators, and the Academy of Nutrition and Dietetics. J Acad Nutr Diet 2015;115(8):1323-34. doi: 10.1016/j.jand.2015.05.012.
Yuan C, Lai CW, Chan LW, Chow M, Law HK, Ying M. The effect of diabetes self-management education on body weight, glycemic control, and other metabolic markers in patients with type 2 diabetes mellitus. J Diabetes Res 2014;2014:789761. doi: 10.1155/2014/789761.
วชิรญาณ์ การเกษ. ผลของการจัดการตนเองด้วยเครื่องตรวจน้ำตาลปลายนิ้วต่อระดับน้ำตาลในเลือดและค่าใช้จ่ายด้านยารักษาโรคเบาหวาน โรงพยาบาลหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ 2566;8(2):50–61.
พงศ์ธร วงศ์สวรรค์. ประสิทธิผลของโครงการโรงเรียนเบาหวานสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 รายใหม่ โรงพยาบาลนครพนม. วารสารโรงพยาบาลนครพนม 2561;5(1):16-26.
รัตนา เสนาหนอก. ผลของโรงเรียนเบาหวานสามัคคีต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองความพึงพอใจในการรับบริการและระดับน้ำตาลสะสมในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานประเภท 2 ที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ 2566;38(2):533-43.
จำเนียร พรประยุทธ, ชนัญชิดาดุษฎี ทูลศิริ, สมสมัย รัตนากรีฑากุล. ผลของโปรแกรมการชี้แนะต่อพฤติกรรมการควบคุมโรคเบาหวานและ ค่าเฉลี่ยน้ำตาลสะสมในผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา 2560;25(4);60–9.
