Development of Nursing Manpower Management System For Patients Safety In Buriram Hospital, Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Background: A study of the nursing manpower management system at Buriram Hospital revealed that the existing nursing staffing management system lacked clear operational processes. Consequently, the average number of work shifts and weekly working hours exceeded the standards established by the Thailand Nursing and Midwifery Council, resulting in nurse fatigue and adversely affecting patient care outcomes.
Objectives: This study aimed to: (1) develop a nursing manpower management system to enhance patient safety and compare its outcomes before and after implementation; (2) examine the satisfaction of head nurses and registered nurses with the developed system.
Methods: This study employed a research and development (R&D) design consisting of four phases: (1) preparation and assessment of existing problems and manpower management needs; (2) design and development of the nursing manpower management system; (3)pilot implementation of the proposed nursing manpower management system; and (4) evaluation and refinement of the developed system. The study was conducted between December 2024 and December 2025. Participants comprised three groups: (1) all seven heads of specialized nursing departments; (2) all 39 head nurses; and (3) a sample of 245 registered nurses working in inpatient units. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Chi-square test and Paired t-test.
Results: The developed nursing manpower management system for enhancing patient safety comprised three components: (1) Input: nursing manpower management policy; (2) Process: head nurse classroom training, supervision, and manpower allocation; and (3) Output: patient safety, nursing manpower management, and nursing organizational outcomes. Following implementation of the system, patient safety outcomes significantly improved. The medication and intravenous fluid administration error rate decreased from 1.7 to 0.9 per 1,000 patient-days (p = 0.006), while the pressure injury rate decreased from 3.3 to 1.9 per 1,000 patient- days (p < 0.001). No statistically significant difference was observed in the rate of catheter-associated urinary tract infections before and after implementation(p = 0.123).Regarding nursing manpower management, the average number of work shifts per month decreased from 33.5 to 31.9 shifts, and the average weekly working hours of registered nurses decreased from 58.5 to 55.8 hours. The proportion of nurses working continuous 16-hour shifts for more than two days per week decreased from 4.4% to 1.6%, while the needlestick injury rate declined from 6.1% to 1.6%. The overall mean work-related fatigue score among registered nurses significantly decreased from 1.2 (SD = 0.6) to 1.1 (SD = 0.5) (p = 0.009). In terms of organizational outcomes, the transfer and resignation rate decreased from 6.4% to 0.4%. The mean satisfaction score of head nurses toward the nursing manpower management system significantly increased from 3.7 (SD = 0.6) to 4.1 (SD = 0.4) (p=0.017), while the mean satisfaction score of registered nurses significantly increased from 3.3 (SD = 0.6) to 3.6 (SD = 0.6) (p = 0.000).
Conclusions: The developed nursing manpower management system enhanced patient safety, improved nursing manpower management, and reduced work-related fatigue among registered nurses.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จรูญผล แสงสิริไพบูลย์. การศึกษาภาระงานเพื่อกำหนดอัตรากำลังบุคลากรทางการพยาบาล ของกลุ่มการพยาบาล โรงพยาบาลกระบุรี. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ 2565;5(2):179–188.
ธีรพร สถิรอังกูร, กนกพร แจ่มสมบูรณ์, สมจิตต์ วงศ์สุวรรณสิริ, ศิริมา ลีละวงศ์, หทัยรัตน์ บุญแก้ว. การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการอัตรากำลังพยาบาลเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย: กรณีศึกษา จังหวัดราชบุรี. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2562;2 (6):1130-1142.
สภาการพยาบาล. นโยบายชั่วโมงการทำงานของพยาบาลเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ประกาศ ณ 17 เมษายน 2560. [อินเตอร์เน็ท]. 2560. [สืบค้น 4 ตุลาคม 2567]. ค้นได้จาก:URL: https://www.tnmc.or.th/images/userfiles/files/H002.pdf.
วนิดา สิงหชาติปรีชากุล. การจัดอัตรากำลังบุคลากรทางการพยาบาลตามความต้องการการพยาบาลของหอผู้ป่วยใน : กรณีศึกษา โรงพยาบาลเจ็ดเสมียน จังหวัดราชบุรี. วารสารแพทย์เขต 4-5.2563;39(3):500-9.
กลุ่มภารกิจด้านการพยาบาล โรงพยาบาลบุรีรัมย์. สถิติกลุ่มภารกิจด้านการพยาบาล โรงพยาบาลบุรีรัมย์. บุรีรัมย์ : กลุ่มภารกิจด้านการพยาบาล โรงพยาบาลบุรีรัมย์ ; 2567. (เอกสารอัดสำเนา).
ฐณัฐ วงศ์สายเชื้อ. Q&A 204_ประชากร-กลุ่มตัวอย่าง คำนวณได้เก็บจริงและการเผื่อกลุ่มตัวอย่าง [อินเตอร์เน็ท]. [สืบค้น 13 ตุลาคม 2567]. 2561. ค้นได้จาก:URL: https://www.youtube.com/watch?v=cvtVWVjDSGw.
นิศากร กะการดี. ความเหนื่อยหน่ายในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ เจนเนอเรชั่นวายโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง. [ปริญญานิพนธ์พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต]. แขนงวิชาการบริหารการพยาบาล, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ; 2561.
ปิยะ บูชา, นิพิฐพนธ์ แสงด้วง. การวิจัยและพัฒนา:กระบวนการและการประยุกต์ใช้. วารสารสาธารณสุขแพร่เพื่อการพัฒนา. 2564;1(1):77-89.
เกศินี กิตติบาล, อารี ชวีเกษมสุข, ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. การจัดการความเหนื่อยล้าจากการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก 2564;32(1):121-36.
วชิราภรณ์ พึ่งศรีเพ็ง. การติดเชื้อระบบทางเดินปัสสาวะของผู้ป่วยที่คาสายสวนปัสสาวะในหอผู้ป่วยวิกฤตโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง. [ปริญญานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. วิชาเอกการจัดการการบริการสาธารณสุข, คณะสาธารณสุขศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ; 2561.
พารุุณีี วงษ์์ศรี, สดสวย ทองมหา, นิิภาพร บุตรสิงห์, สุมาวดี สกุนตนิิยม, อสิตา วงศ์ไพรกรณ์. ปัจจัยเสี่ยงต่อการติดทางเดินปัสสาวะที่สัมพันธ์กับการคาสายสวนปัสสาวะในศูนย์การแพทย์ระดับตติยภูมิ. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการพยาบาล 2566;29(3):303-18.
เบญจมาส วงศ์มณีวรรณ, ถาวร ล่อกา, กัญญ์พัชญ์ ศรีทอง. การพัฒนารูปแบบการบริหารอัตรากำลังพยาบาลดูแลผู้ป่วยวิกฤติ โรงพยาบาลลำปาง. วารสารวิชาการสุขภาพภาคเหนือ. 2565;9(2):265-282.
