อิทธิพลของความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวัยทำงาน ตำบลแก้วแสน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

        การศึกษาแบบภาคตัดขวาง เพื่อศึกษาระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ วิเคราะห์อิทธิพลของระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในกลุ่มประชากรวัยทำงาน อายุ 15 - 59 ปี พื้นที่ตำบลแก้วแสน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยกลุ่มตัวอย่างจำนวน 215 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยการจับฉลากแบบไม่คืนเครื่องมือที่ใช้ คือ แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับผู้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือโดยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค ได้เท่ากับ 0.82 และแบบประเมินปัญหาการดื่มสุรา ซึ่งพัฒนาโดยองค์การอนามัยโลก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และสถิติถดถอยแบบขั้นตอน 
        พบว่า ผู้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่มีระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพไม่เพียงพอและมีปัญหารวมกันถึง ร้อยละ 67.44 ขณะที่อยู่ในระดับพอเพียงและดีเยี่ยมเพียงร้อยละ 21.86 และ 10.70 ตามลำดับ และผู้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเสี่ยง ร้อยละ 65.12 รองลงมา คือ เสี่ยงต่ำ ร้อยละ 18.60 ขณะที่กลุ่มอันตรายและติดมีร้อยละ 12.56 และ 3.72 ตามลำดับ แบบจำลองถดถอยมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 173.364, p < 0.001) อธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการดื่มได้ ร้อยละ 62.10 (R² = 0.621) โดยพบว่า ทักษะการตัดสินใจ และทักษะการไต่ถาม มีความสัมพันธ์เชิงลบกับพฤติกรรมการดื่ม หมายถึงหากมีทักษะเหล่านี้สูงขึ้น พฤติกรรมการดื่มจะลดลง ซึ่งทักษะการตัดสินใจเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงที่สุด ข้อเสนอแนะ คือ พัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพ โดยเฉพาะทักษะการตัดสินใจและไต่ถาม จัดทำสื่อสุขภาพที่เข้าใจง่าย สร้างสภาพแวดล้อมลดการดื่ม และบำบัดผู้ดื่มอันตรายอย่างองค์รวม สรุปคือ การเสริมทักษะควบคู่มาตรการเฝ้าระวังและสนับสนุนจากชุมชนและนโยบาย จะช่วยลดการดื่มเสี่ยงและผลกระทบระยะยาว