การศึกษาประสิทธิผลของอุปกรณ์ที่ออกแบบโดยนักกิจกรรมบำบัดในการเพิ่มพิสัยข้อไหล่และข้อศอกในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรัง

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของอุปกรณ์ที่ออกแบบโดยนักกิจกรรมบำบัดในการเพิ่มพิสัยข้อไหล่และข้อศอกในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรัง

วิธีการ: ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรังจำนวน 40 ราย ได้รับการบันทึกข้อมูลพื้นฐาน ประเมินพิสัยข้อ และความสามารถในการเคลื่อนไหวของรยางค์ส่วนบน ผู้ป่วยและญาติร่วมกันประกอบอุปกรณ์โดยมีคู่มือและวัสดุเตรียมไว้ให้และสอนโปรแกรมการออกกำลังโดยใช้อุปกรณ์ที่บ้าน ผู้เข้าร่วมวิจัยได้รับการประเมินผลที่ 30 วัน และระดับความพึงพอใจ

ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการศึกษามีอายุเฉลี่ย 54.1± 13.9 ปี ระยะเวลาการเกิดโรค 13 (พิสัย 6 -240) เดือน มีค่าพิสัยข้อไหล่และข้อศอกเพิ่มขึ้นแต่ไม่มีนัยสำคัญ ส่วนความสามารถในการเคลื่อนไหวของรยางค์ส่วนบนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p-value <0.001) และส่วนใหญ่มีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุด (ร้อยละ 82) และมีความมั่นใจในการนำอุปกรณ์ไปฝึกที่บ้าน (ร้อยละ 88)

สรุป: อุปกรณ์ที่ออกแบบโดยนักกิจกรรมบำบัดสามารถเพิ่มความสามารถในการเคลื่อนไหวของรยางค์ส่วนบนในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรังที่บ้านได้ ส่วนใหญ่มีความมั่นใจในการนำอุปกรณ์ไปใช้ฝึกที่บ้าน ในอนาคตอาจทำการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างอุปกรณ์ที่ออกแบบโดยนักกิจกรรมบำบัดกับอุปกรณ์มาตรฐานที่ใช้ในโรงพยาบาล