การพัฒนาทุนมนุษย์เด็กปฐมวัย 7 มิติกับมุมมองด้านการส่งเสริมสุขภาพเวลล์เนส แนวโน้มใหม่ในประเทศไทย: การทบทวนวรรณกรรมแบบบูรณาการ

Nuntiya Preechastein; Wongwit Muenthep; Chutchavarn Wongsaree

Authors

Nuntiya Preechastein Faculty of Liberal Arts, North Bangkok University
Wongwit Muenthep Faculty of Liberal Arts, North Bangkok University
Chutchavarn Wongsaree Faculty of Nursing, North Bangkok University

Keywords:

Early childhood human capital, Health wellness, Early childhood development, Public policy

Abstract

Human capital development in early childhood (ages 2–6) is a critical foundation for Thailand’s economic and social strength. This article analyzes health and wellness promotion and human capital development using a mixed-method literature review and policy document analysis of peer-reviewed studies published between 2020-2024 in Thailand and comparable contexts. Data were examined through thematic content analysis and narrative synthesis to derive key lessons and policy recommendations.

Findings indicate persistent inequalities in access to health services, especially among low-income families and those in remote areas. Malnutrition affects 18.6% of children in low-income households, while 24.3 percent of urban children are overweight or obese; 12.4 percent of preschoolers have behavioral or emotional problems, and average daily screen time reaches 4.2 hours, exceeding WHO recommendations. Nurses play a key role in promoting nutrition, mental health, cognitive development, and health equity, while the seven-dimension early childhood human capital framework should be integrated into policy, training, family engagement, assessment tools, technology literacy, and community participation.

Author Biographies

Nuntiya Preechastein, Faculty of Liberal Arts, North Bangkok University

Ph.D. Candidate, Business Development and Human Capital

Wongwit Muenthep, Faculty of Liberal Arts, North Bangkok University

Assistant Professor

Chutchavarn Wongsaree, Faculty of Nursing, North Bangkok University

Instructor

References

Shonkoff JP, Phillips DA. From neurons to neighborhoods: The science of early childhood development. Washington, DC: National Academy Press; 2000.

National Statistical Office. Population Statistics Report 2024. Bangkok: National Statistical Office; 2024.

World Health Organization. Improving early childhood development: WHO guideline. Geneva Printed in Switzerland: WHO; 2022.1-80.

Bronfenbrenner U. The ecology of human development: Experiments by nature and design. Cambridge, MA: Harvard University Press; 1979.

Organisation for Economic Co-operation and Development. Starting strong V: Transitions from early childhood education and care to primary education. Paris: OECD Publishing; 2023.

กระทรวงศึกษาธิการ. รายงานสถิติการศึกษาปฐมวัย 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ; 2567.

Becker GS. Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. Chicago: University of Chicago Press; 1964.

Heckman JJ. Skill formation and the economics of investing in disadvantaged children. Science. 2006;312(5782):1900-2.

Heckman JJ, Moon SH, Pinto R, Savelyev PA, Yavitz A. The rate of return to the HighScope Perry Preschool Program. J Public Econ. 2010;94(1-2):114-28.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ; 2567.

วีระชาติ กิเลนทอง.ความพร้อมในการเข้าสู่ระบบการศึกษาของเด็กปฐมวัย (School Readiness). วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย. 2563;2(1):93-120.

กัณตวรรณ มีสมสาร, กัญจนา ศิลปกิจยาน. การพัฒนาเด็กปฐมวัยในยุค 4.0. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์. 2561;8(1):171-8.

United Nations Children's Fund. Early childhood development in Southeast Asia: Progress and challenges. Bangkok: UNICEF East Asia and Pacific Regional Office; 2024.

Dunn HL. High-level wellness for man and society. Am J Public Health Nations Health. 1959;49(6):786-92.

National Institute of Mental Health. Early childhood brain development: From neurons to networks. Bethesda: NIMH; 2024.

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. รายงานการสำรวจสุขภาพเด็กปฐมวัย 2567. กรุงเทพฯ: กรมอนามัย; 2567.

Beatty C, Egan S. Screen Time in Early Childhood: A Review of Prevalence, Evidence and Guidelines. 2020;13(1):17-31.

บำเพ็ญ พงศ์เพชรดิถ, บุษบา อรรถาวีร์. การศึกษาสถานการณ์พัฒนาการเด็กปฐมวัยไทย: ศูนย์อนามัยที่ 5 ปี 2564. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2566;33(1):102-17.

กรมสุขภาพจิต. แนวทางการส่งเสริมสุขภาพจิตเด็กปฐมวัยสำหรับบุคลากรสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กรมสุขภาพจิต; 2565.

United Nations Children's Fund Thailand. Situation analysis of early childhood development in Thailand. Bangkok: UNICEF Thailand; 2023.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. รายงานการลงทุนด้านการศึกษาปฐมวัยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สกศ.; 2567.

กระทรวงศึกษาธิการ. แผนพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2565-2569). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ; 2567.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. สถานการณ์การศึกษาปฐมวัยเอกชนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน; 2567.

Boonyasaquan S, Chantaros S, Phuengsamran D. Mixed-method approaches in early childhood research. Int J Qual Methods. 2023;22:78-92.

Chitkla S, Maneeprasert R, Wongkit M. Policy analysis for early childhood development in ASEAN. J Policy Anal. 2025;18(2):110-25.

Onkaew D, Silapacharanan S, Jongjaisuriya P. Comparative study of early childhood policies in Southeast Asia. Asian Educ Dev Stud. 2022;11(3):143-58.

Suwanwong P. Narrative synthesis in educational research. Educ Res Rev. 2021;16:65-79.

Holly C, Salmond SW, Saimbert M, editors. Comprehensive systematic review for advanced practice nursing. 3rd ed. New York, NY: Springer Publishing; 2022.

นันทิยา ปรีชาเสถียร. กรอบแนวคิดทุนมนุษย์เด็กปฐมวัย 7 มิติ ในบริบทการพัฒนาทุนมนุษย์ไทย. โครงร่างดุษฎีนิพนธ์, สาขาวิชาการพัฒนาธุรกิจและทุนมนุษย์, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ; 2567.

ณัฐณิชา มณีพฤกษ์, อินทิรา พรมพันธุ์, พชร วงชัยวรรณ์, จิราพร พนมสวย. ชุดกิจกรรมการปั้นมันดาลา: กิจกรรมศิลปะเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะทางจิตใจสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. 2567; 11(1):145-56.

จิราภรณ์ แสงพารา, สุพัฒนา ศักดิษฐินนท์, พูลสุข ศิริพูล. ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กอายุ 2-3 ปี: การศึกษาเบื้องต้น. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 2561; 26(2):137-47.

Cheng TC, Lo CC. Testing the Multiple Disadvantage Model of Health with Ethnic Asian Children: A Secondary Data Analysis. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2023;20(1):483. https://doi.org/10.3390/ijerph20010483

Horiuchi Y, Kusama K, Kanha S, Yoshiike N; FIDR research team. Urban-Rural Differences in Nutritional Status and Dietary Intakes of School-Aged Children in Cambodia. Nutrients. 2018 Dec 20;11(1):14. doi: 10.3390/nu11010014.

Kaufman J, Bagot KL, Williams T, Jos C, Danchin M. Exploring the lived experience of families with a COVID-19 positive child: The journey from a critical grounded theory approach. PLoS One. 2023 Mar 1;18(3):e0282481. doi: 10.1371/journal.pone.0282481.

Damrongplasit K, Komonpaisarn T. Early childhood development, family structure, and electronic device usage: Evidence from Thailand. Research Square.2022.

Topothai T, Phisanbut N, Topothai C. What factors are associated with early childhood development in Thailand? A cross-sectional analysis using the 2022 Multiple Indicator Cluster Survey. BMJ Paediatrics Open. 2024;8(1):e002373.

Pholphirul P. Early childhood education and child development outcomes in developing countries: Empirical evidence from Thailand. International Journal of Early Years Education, 2022;30(3):392-410.

Panngam N, Nuntaboot K. Mothers and children’s rights and need for essential services accessibility in communities. Caring: Indonesian Journal of Nursing Science, 2020;2(1):1-9.